57 و لمّا أتانى ما تقول محارب * بعثت شياطينى و جنّ جنونها 58 و حكت لهم ممّا أقول قصائدا * تعالى بها صهب المهارى و جونها « 53 » و آنگاه كه وصف زنان را در حسن به شگفتى رسانند ، ايشان را در زيبايى به جنّ تشبيه مىكنند ، و در دلربايى و دل‌فريبى به مطربان چنان كه اخطل « 54 » گفته است : [ از بحر كامل ] 59 و تغوّلت لتروعنا جنّيّة * و الغانيات يرينك الاهوالا « 55 » و المقنّع كندى « 56 » گفته است : [ از بحر بسيط ] 60 و فى الظّعائن و الاهداج أحسن من * حلّ العراق و حلّ الشّام و اليمنا 61 جنّيّة من نساء الإنس احسن من * شمس النّهار و بدر الليل لو قرنا « 57 » و شاعر ديگرى گفته است : [ از بحر كامل ] 62 جنّيّة برزت لتقتلنى * مطليّة الأقراب بالمسك « 58 »

--> - خود را دربارهء وليد براى او خواند . آن را نيكو شمرد ، و دستور داد ، ملازم وى باشد ، شاعر امر وى را اطاعت كرد . زندگى ابن ميّاده ادامه يافت تا روزگار بنى العبّاس را دريافت . ( الشّعر و الشعراء ، ج 2 ، ص 655 و طبقات الشعراء ابن المعتزّ ، ص 106 ) ( 53 ) - در نسخه اصل چنين است ؛ امّا در الحيوان ، ج 1 ، ص 152 ، 300 و ج 6 ، ص 244 آن دو بيت به اين عبارت است : فلمّا أتانى ما تقول محارب * تغنّت شياطينى و جنّ جنونها و حاكت لها ممّا أقول قصائدا * ترامت بها صهب المهارى وجونها ( 54 ) - او غياث بن غوث ، شاعر مشهور اموى است ، در سال 90 هجرى در گذشت . ( الشّعر و الشّعراء ، ج 1 ، ص 393 ) ( 55 ) - ديوان او ، ص 42 ملاحظه شود . ( 56 ) - او محمّد بن عمير از قبيله كنده ، شاعرى است كه در عصر اموى شهرت يافت . وى در سراسر زندگى نقاب بر چهره داشت ، در سال 70 هجرى وفات يافت ( الشّعر و الشعراء ، ج 2 ، ص 625 ) و ( الاغانى ، ج 17 ، ص 60 ) . ( 57 ) - الشّعر و الشّعراء ، ج 2 ، ص 625 ملاحظه شود ، و آن دو بيت ، ضمن پنج بيت است . ( 58 ) - در نسخه اصل چنين است ، ولى در ديوان عبد اللّه بن قيس الرّقيّات ، ص 141 ، ( بجاى