عبد الله بن محمد ابن ناقيا ( ابن ناقيا البغدادي ) ( مترجم : ميرلوحى )

397

الجمان في تشبيهات القرآن ( فارسى )

بخير انبتنا اللّه . . . ص 274 ما خوبيم . خداى ما را رويانيده و نيكو رويانيده سپس درويده و نيكو درويده است . البطنة تذهب الفطنة . ص 256 پرخورى زيركى را از بين مىبرد . « ت » تمرد مارد و عز الأبلق « 6 » . ص 275 قلعه مارد سرپيچى كرد و قصر ابلق امتناع ورزيد . « ج » جاء بالطم و الرم . ص 298 هر خار و خاشاكى را با خود آورد . الجبن مقتلة . . . ص 340 ترس مرگ آفرين و حرص جاى حرمان است ، پس در ميان آنچه ديده‌اى و شنيده‌اى تامل كن . آيا كسانى كه روى به جنگ كشته شده‌اند بيشترند يا كسانى كه پشت به جنگ كرده‌اند ؟ ! و تامل كن آن كه با نيكى و بزرگوارانه از تو بخشش مىطلبد ، سزاوارتر است كه جان تو به احسان و بخشش به او ، شكفته شود يا آنكه با خشونت و سرسختى از تو بخشش مىخواهد ؟ جحر ضب خرب . ص 371 لانه سوسمار خراب است . ( لانه خراب سوسمار ) جذيلها المحك . . . ص 279

--> ( 6 ) - مارد : قلعه‌اى است در دومة الجندل ( معجم البلدان ، ج 7 ، ص 360 ) . الابلق : قلعه سموأل بن عادياء است . درباره اين دو محل مثل فوق از زبان الزّباء ملكه معروف عصر جاهلى جارى شد ، و آن هنگامى بود كه از تسخير آن دو قلعه عاجز ماند . ( منتهى الارب ، ريشه مرد ) . - م .