شكمها را از آن پركننده . ( آيهء 64 - 66 ) سوره ص : فَقالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ : پس ( سليمان ) گفت : بدرستى كه من دوستى مال بسيار را بر ياد پروردگارم ( نماز ) برگزيدم ، تا وقتى كه ( خورشيد ) در پرده ( غروب ) پنهان شد . ( آيهء 32 ) سوره زمر : وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ : و كسى كه راستى آورد و آن را تصديق كند ، ايشان خودشان پرهيزگارانند . ( آيهء 33 ) سوره فصلت : وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ . . . وَلِيٌّ حَمِيمٌ : نيكى و بدى يكسان نيست . ( بدى ) را با نيكوترين وجه بران ، پس در دم آن كسى كه ميان تو و او دشمنى است ، گويى دوستى صميمى است . ( آيهء 34 ) سوره شورى : وَ مِنْ آياتِهِ الْجَوارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ : و از نشانه‌هاى اوست كشتيهاى روان در دريا همچون كوهها . ( آيهء 32 ) سوره زخرف : وَ الَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ . . . تُخْرَجُونَ : و آن كسى كه آب را از آسمان به اندازه فروفرستاد ، پس با آن باران سرزمين مرده را به حركت در آورديم ، شما به همان گونه بيرون آورده مىشويد . ( آيهء 11 ) سوره دخان : إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثِيمِ كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ كَغَلْيِ الْحَمِيمِ : بدرستى كه درخت زقوم خوراك گناهكار است و مانند ته مانده روغن در شكمها مىجوشد ، همانند جوشيدن آب جوشان . ( آيهء 43 - 46 )