يابد پس حساب او را بكمال پردازد . ( و يا مثل كافران ) همانند تاريكيهايى در دريايى ژرف است كه موجى آن را فرا گيرد كه بالاى آن موجى است ، موج كه بالاى آن ابرهاست ، و تاريكيهايى است كه برخى بالاى برخى ديگر است و هرگاه ( آن شخص مبتلا به ظلمات دريا ) دستش را بيرون آرد نزديك نيست كه ببيندش . و كسى را كه خدا برايش نورى قرار ندهد ، نورى نيست . ( آيهء 39 - 40 ) سوره فرقان : أَمْ تَحْسَبُ . . . أَضَلُّ سَبِيلًا : آيا گمان مىبرى كه بيشترشان شنوا باشند يا صواب شناسند ، نيستند ايشان مگر همچون چارپايانى بلكه ايشان گمراه‌ترند . ( آيهء 44 ) سوره شعراء : فَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى . . . كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ : پس به موسى وحى كرديم كه با چوب‌دستيت به دريا بزن ، پس دريا شكافته شد و هر پاره‌اى چون كوه بزرگ بود . ( آيهء 63 ) سوره نمل : وَ أَلْقِ عَصاكَ فَلَمَّا رَآها . . . الْمُرْسَلُونَ : و چوب‌دستيت را بيفكن ، پس چون آن را ديد كه مىجنبيد گويى مارى ، گريزان روى بگردانيد و بازپس ننگريست . اى موسى بيم مدار كه پيامبران در پيشگاه من بيم ندارند . ( آيهء 10 ) . . . أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ . . . : . . . من آن تخت نزد تو آورم پيش از آنكه نگاهت به سوى تو بازگردد . . . ( آيهء 40 ) قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ . . . مِنْ قَوارِيرَ . . . : به او ( بلقيس ) گفته شد : داخل قصر شو ، پس چون آن را ديد ، انگاشتش موجى و ساقش ( ساق پايش ) را برهنه ساخت ، گفت : آن قصرى پاك و صاف و از جنس شيشه‌هاست . . . ( آيهء 44 ) إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ . . . : بدرستى كه تو مردگان را شنوا نسازى و ندا را به كران نرسانى . . . ( آيهء 80 ) وَ تَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ . . . : و كوهها را ساكن گمان مىبرى در حالى كه همانند ابرها حركت مىكند . . . ( آيهء 88 )