[ تشبيه در سورهء فصّلت ] ( بيان ) گفتار خداى - عزّ و جل - : وَ لا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَ لَا السَّيِّئَةُ ، ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ « 1 » . معنى اين است « لا تستوى الحسنة و السّيّئة ( : نيكى و بدى يكسان نيست ) » بنا بر اين « لا » زائد ، و مؤكّد معنى مىباشد . و معناى گفتار خداى - تعالى - : « ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ » اين است كه « ادفع السّيئة بالتى هى احسن ( : بدى را با بديى كه بهتر از آن است دفع كن ) » . شاعر گفته است : [ از بحر طويل ] 669 و حىّ بنى الأضغان تسب عقولهم * تحيّتك الحسنى فقد ترقع النّعل « 2 » « حسنة » به معناى سازگارى و « سيّئة » به معناى خشونت است ، پس خداى بندگانش را به اين ادب ، مؤدّب ساخته است ، و پيامبر ( ع ) گفت : « إنّكم لن تسعوا النّاس باموالكم فسعوهم باخلاقكم » . « 3 » و پيامبر ( ص ) گفت : « . . . بالحنيفيّة

--> ( 1 ) - سورهء فصّلت ( 41 ) آيهء 34 . ( 2 ) - در عيون الاخبار ، ج 2 ، ص 18 نقل شده است كه : « علاء بن الحضرمى بر پيامبر ( ص ) وارد شد ، پيامبر گفت : « آيا چيزى از قرآن را مىخوانى ؟ » وى سوره « عبس » را قرائت كرد ، و از پيش خود افزود : « و هو الّذى اخرج من الحبلى نسمة تسعى من بين شراشيف و حشى » ، پيامبر ( ص ) بر او بانگ بر آورد و به او گفت : « بس كن ، كه قرائت آن سوره كافى است » سپس گفت : « آيا چيزى از شعر روايت مىكنى ؟ » وى اين بيت را خواند : « و حىّ . . . . . . » ، پس پيامبر ( ص ) گفت : « بدرستى كه برخى از شعرها حكمت است » . ( 3 ) - النهاية ، ج 5 ، ص 184 ملاحظه شود .