عبد الله بن محمد ابن ناقيا ( ابن ناقيا البغدادي ) ( مترجم : ميرلوحى )
191
الجمان في تشبيهات القرآن ( فارسى )
و برايم گفتار شاعر را دربارهء ابن جدعان قرائت كرد : [ از بحر وافر ] 530 له بفناء مكّة مشمعلّ * و آخر فوق كعبته ينادى « 41 » 531 إلى ردح من الشّيزى عليها * لباب البرّ يلبك بالشّهاد « 42 » عرب هر خانهاى را كه چارگوش باشد ، كعبه مىنامد ؛ از آن معنى است « كعبه نجران » « 43 » و نخستين كسى كه خانه چارگوش برگزيد حميد بن زهير يكى از افراد بنى اسد بن عبد العزّى است ، و در عصر جاهليّت براى رعايت و تعظيم خانه كعبه ، خانه چارگوش نمىساختند .
--> ( 41 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در لسان العرب ريشه ( « شمعل » ) : له داع بمكّة مشمعلّ * و آخر فوق دارته ينادى نقل شده و آن را به اميّة بن ابى الصلت نسبت داده است . ( 42 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در لسان العرب ريشه « شيز » ( بجاى عليها ) ملاء ضبط شده است . ( 43 ) - كليسايى است كه بنو عبد المدان بن الذبيان الحارثى بر اسلوب كعبه بنا نهادند ، و به تقليد از خانه كعبه ، آن را محترم شمردند ، و كعبه نجران ناميدند . رك : معجم البلدان كلمه « نجران » . - م .