را نيز عام و شامل باشد ، سكته خواهد بود ؛ چنانچه نوعى از آن استرخائى است كه مختص به يك انگشت باشد . « 1 » فتق اربيه فتق اربيه : ر . ك - : ذيل « ادره » . فزع فَزَع : كيفيت نفسانى است كه به مصاحبت آن روح نيز حركت كند به سوى داخل بدن از جهت خوف از موذى در واقع و يا تخيل موذى و به فارسى آن را « ترس » و « ترسيدن » نامند . « 2 » فسخ فَسخ : عبارة عن تباعد اجزاء العضلة بعضها عن بعض . « 3 » فلغمونى فَلْغَمُوْنِى : ورم دموى حار بزرگ مقدارِ با سرخى ، مايل به كمودت و تمدد و ضربان و انتفاخ و تب و تشنگى است كه در ظاهر جلد به هم مىرسد ؛ و گاه اطلاق بر سرسام كه تورم جوهر دماغ است نيز مىنمايند . « 4 » فواق فُواق : حركت طبقهء داخليهء معده است و تمدد و انبساطى آن ، مركب از تشنج انقباضى براى دفع موذى از خود . سبب آن رسيدن اخلاط و رياح فاسدهء موذيه و يا خلط حاد حريف است بدان و يا طعامى حريف . « 5 »

--> ( 1 ) . محمد حسين عقيلى خراسانى ؛ مجمع الجوامع ( قرابادين كبير ) ، ج 1 ، ص 84 . ( 2 ) . همان ، ص 86 . ( 3 ) . محمد بن يوسف الطبيب الهروى ؛ بحر الجواهر ، مادهء « فسخ » . ( 4 ) . محمد حسين عقيلى خراسانى ؛ مجمع الجوامع ( قرابادين كبير ) ، ج 1 ، ص 86 . ( 5 ) . همان .