رفته پس از مسير دو تا چهار سانتيمتر با مجراى مرارى متحد مىشوند مجراى معوى را مىسازند و در معبر خود از خلف با وريد باب و از قدام با شريان كبدى مجلود است و عروق لنفيهء كثيرى آن را احاطه كرده‌اند تمام اين عروق در ميان ثوب معدى كبدى واقعند . « 1 » مُجَفِّفَه : ( ع . ص ) . خشكاننده و هر چيز كه بخشكاند . ( ناظم الاطباء ) . مؤنث مجفف : ادويهء مجففه . ( يادداشت به خط مرحوم دهخدا ) . ر . ك - : مجفف . مُجَلّا : ( ع . ص ) . روشن و هويدا شده . ( منتهى الارب ) . صيقل شده و زدوده شده . پاك كرده شده . ( ناظم الاطباء ) . مَجْمَعُ البَطْنَين : ( ع . ا مركب ) . موضعى است كه بطن اوسط دماغ به بطن مقدم جمع گردد . بطن اوسط دماغ . ازَجّ . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . مُجْنَح : ( ع . ا ) . به فارسى گل خوش نظر نامند . نوعى از رياحين است و قابض و رافع اسهال و سيلان خون . . . ( تحفهء حكيم مؤمن ) . لغت عربى است ، به فارسى گل خوش نظر نامند . . . ( فهرست مخزن الادويه ) . مُجْنِح : ( ع . ص ) . ميل دهنده ( منتهى الارب ) . ميل كننده . ( منتهى الارب ) . مُجْنِح : ( ع . ص ) . صاحب جناح يعنى صاحب بازو . ( غياث ) . ( آنندراج ) . صاحب دو بال . و ببايد دانست كه اين علت كسانى را بيشتر افتد كه بر و سينهء ايشان تنگ باشد و گردن ايشان دراز باشد و ميل سوى پيش دارد و حلقوم بيرون داشته بود و كتف‌هاى ايشان از گوشت برهنه بود و به سوى پشت بيرون آمده بود چون بال مرغان و پيشينگان اين كس را مجنح خوانده‌اند يعنى صاحب پر . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . مَجْنوب : ( ع . ص ) . آن كه بيمارى ذات الجنب دارد و مبتلا به بيمارى پهلو . ( منتهى الارب ) . آن كه در باد جنوب درآمده باشد . مُحاذات : ( ع . امص ) . موازات . رويارويى . روبرويى . مقابل . برابر . روبرو . مقابله . ( زوزنى ) . مُحْتَرَق : ( ع . ص ) . سوخته شده . ( ناظم الاطباء ) . آتش گرفته .

--> ( 1 ) . تشريح ميرزا على ، ص 578 .