قادِح : ( ع . ا ) . كبودى . ( منتهى الارب ) . خوردگى دندان و درخت . شكاف در چوب . ( منتهى الارب ) . كرم چوب‌خواره . ( ناظم الاطباء ) . عيب . تباهى . فساد . ( ص ) . طعن زننده . عيب كننده . قاذورات : ( ع . ا ) جِ قاذورة . پليدى ها و نجاست ها ( آنندراج ) . قارورَه : ( ع . ا ) . شيشه . ( ترجمان عادل بن على ) . ج قوارير . شيشهء كوچك مدور كه به صورت مثانه سازند و در آن بول پر كنند . ( آنندراج ( بول . شاش . پيشاب بيمار كه پزشك را برند تا تميز بيمارى كند . در قديم ادرار مريض را براى معاينه در شيشه مىگرفتند از اين حيث قاروره گرفتن به معنى ادرار گرفتن استعمال شده است و اين مجاز باشد تسميه حال به اسم محل دليل . تفسره . ( فرهنگ نظام ) . قاطِع : ( ع . ص ) . برنده . جداكننده . تيز و بران . ( ناظم الاطباء ) . ( ا ) . آلت قطع . ( ناظم الاطباء ) . قامِع : ( ع . ص ) . قاطع . برنده . بندكننده . بركننده . شكننده . خوارگرداننده . كوبنده . ( آنندراج ) . قُبْح : ( ع . امص ) . زشتى . ضد حسن . ( منتهى الارب ) . قَحْط : ( ع . ا ) . خشك سال . ( منتهى الارب ) . ( امص ) . نايابى و كميابى چيزى را مجازاً گويند . قَحْل : ( ع . ص ) . پير خشك اندام . ( ا ) . پوست بر استخوان خشك شده . ( مص ) . خشك گرديدن پوست بر استخوان . خشك اندام گرديدن . ( منتهى الارب ) . قَحِل : ( ع . ص ) . پير خشك اندام . ( ا ) . پوست بر استخوان خشك شده . ( منتهى الارب ) . قَراقر : ( ا صوت ) . آوازى كه از اندرون شكم شنيده مىگردد . ( ناظم الاطباء ) . قرب و نزديكى : قرابت . ( منتهى الارب ) . قِرِبات : ( ع . ا ) . جِ قِرْبة . ( منتهى الارب ) . قُرْحَة : ( ع . ا ) . ريش . ج قروح . تفرق اتصالى كه ريم كند . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . قَرَعَة : ( ع . ا مص ) . بى موشدگى . ( منتهى الارب ) . كَلى . ( بحر الجواهر ) . ( ا ) . جاى بى موى از سر . ( منتهى الارب ) . سپر . جراب كوچك ، و گويند وسيع الاسفل كه در آن طعام نهند . ( اقرب الموارد ) .