( لسان العرب ) . بنك آس . ( تحفهء حكيم مؤمن ) . هر چه بر سر گذارند ، از قبيل : عمامه و كلاه و تاج و غيره . ( لسان العرب ) . جِ عَمارة . عَمار : ( ع . ا ) . عمارى را گويند و آن چيزى است دراز شبيه به كجاوه و به عربى هودج خوانند . ( برهان قاطع ) . عَمّار : ( ع . ص ) . قوى ايمان و ثابت و استوار در امر خود . ( منتهى الارب ) . اين لغت از « عَمير » مشتق شده است و آن به معناى جامهء سخت بافت و بسيار بادوام است . ( لسان العرب ) . صاحب حلم و وقار در كردار و گفتار خود . ( منتهى الارب ) . شخص محفوظ و مستور و پوشيده . ( لسان العرب ) . ( ا ) . زينتى كه در مجالس باشد و اين كلمه از « عَمر » به معناى گوشواره مشتق شده است . ( لسان العرب ) . عُمّار : ( ع . ص ، ا ) . اهالى خانه و كسانى كه در خانه مىباشند . ( ناظم الاطباء ) . اجنهء ساكن خانه . ( اقرب الموارد ) . عَميق : ( ع . ص ) . داراى عمق . دورفرود . گود . فرورفته . دوراندر . قعير . بعيد القعر . ج عِمَق ، عِماق ، عَمائق . ( اقرب الموارد ) . عُنْصر : ( ع . ا ) . بيخ و اصل و بن . ( منتهى الارب ) . هيولى . ( اقرب الموارد ) . اصلى است كه اجسام داراى طبايع مختلف ، از آن تشكيل مىگردند . ( تعريفات جرجانى ) . آخشيك . كى . كيا . آخشيج . گوهر . اسطقس . استقس . ج عَناصر . ( اصطلاح شيمى ) . جسمى است كه به هيچ وجه قابل تجزيه به عنصر ديگر نباشد و با وسايل عادى به عنصر ديگر تبديل نگردد . ( فرهنگ فارسى معين ) . عَنْف : ( ع . مص ) . رفق و مدارا نكردن بر كسى . ( اقرب الموارد ) . درشتى نمودن با كسى . ( منتهى الارب ) . عَنْف : ( ع . ا ) . اول هر چيزى . ( منتهى الارب ) . عنف : ( ع . امص ) . درشتى و سختى . ضد رفق و مدارا . ( منتهى الارب ) . عَواصِر : ( ع . ا ) . سه سنگ است كه بدان انگور فشارده شود . ( منتهى الارب ) . عِينَك : ( ا مركب ) . آلتى مركب از قطعات بلور محدب يا مقعر كه برابر چشم نصب كنند تا بهتر اشياء را از نزديك يا دور ببينند و يا چشم را از اشعهء آفتاب محفوظ دارند . چشم فرنگى . آيينهء فرنگى . ( فرهنگ فارسى معين ) . عُيون : ( ع . ا ) . جِ عَين . چشم‌ها . ديده ها . چشمه‌هاى آب .