« ذ » ذَكى : ( ع . ص ) . تيزدل . زيرك . ( دهار ) . المعى . هوشيار . هوشمند . تيزهوش . زودياب . تيزياب . تيزوير . ج اذكياء . مقابل بليد . ذُو الْفَتْرَة : ( ع . ص مركب ) . نبض ذو الفترة ، نبض كه فواصل آن غير متساوى است . منشارى و منقطع و نبض ذو الفترة سقوط قوّت باشد . و اين چنان باشد كه قوّت حركت آغاز كند و زود مانده شود يا ناگاه عارضى از اعراض نفسانى پديد آيد كه نفس و طبيعت بدان مشغول گردد و بدان سبب نبض فروگسلد . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . ذُو الْقُرْعَتَين : ( ع . ص مركب ) . قسمى از نبض و زدن رگ‌ها . ذَوب : ( ع . مص ) . گداخته شدن . ( تاج المصادر ) . ذَوَبان . ( منتهى الارب ) . آب شدن . گداز . - ذوب كردن : گداختن آب كردن . - ذوب : استحالهء جسم است از حالت جمود به حالت ميعان . ذوب فورى ذوب بعضى از اجسام را گويند كه تغيير شكل آنها از جامد به مايع بلافاصله است مانند يخ . ذوب خميرى ذوب برخى از اجسام است كه ابتدا به شكل خميرى درآمده سپس ذوب مىشوند مثل شيشه و آهن . نقطهء ذوب هر جسم درجهء حرارت معينى است كه در تحت فشار ثابت در آن درجه جسم شروع به ذوبان مىكند و در فارسى با شدن در حال لازمى و با كردن در حال تعدى صرف كنند . ذَوَبان : ( ع . مص ) . آب شدن . ذوب . گداختن . ( دهار ) . ذوبان شمس . سخت گرم شدن آفتاب . ذبول . بى قرارى . ( غياث ) . واجب شدن حق . ( تاج المصادر بيهقى ) . ذَوبان : ( ع . ا ) . صاحب كشاف اصطلاحات الفنون گويد : به فتح ذال معجمه و سكون واو قسمى از اقسام بحران است . و شرح و معنى آن در ضمن معنى بحران گذشت . و نيز همين صورت به معنى دزدان و صعاليك آمده است ، چنان كه ذؤبان . ذؤب الشعراء . ذَوق : ( ع . مص ) . چشيدن . ( تاج المصادر ) . آزمودن مزهء چيزى . امتحان طعم شيئى . آزمودن . ( زوزنى ) . خوردن مقدارى قليل از چيزى . ( ا ) . قوه اى كه بدان حيوان درك مزه ها كند . ذائقه . چشائى . چَشِش . ( مهذب الاسماء ) . صاحب كشاف اصطلاحات الفنون گويد : ذوق بالفتح و سكون الواو فى اللغة مصدر ذاق يذوق . و عند الحكما هو قوةً منبثة اي منتشرة في العصب المفروش علي جرم اللسان تدرك بها الطعوم بواسطة الرطوبة باللعابية . بأن تخالطها اجزاء لطيفة من ذي الطعم . ثم تغوص هذه الرطوبة معها في جرم