دانست » . « 1 » عين . ديده . جهان بين . بيننده . جهاز بينايى . باصِرَة . بَصَر . جَحمَة . طَرف . عَين . نَاظِر . نَاظِرَة . ( منتهى الارب ) . « ح » حاقّ : ( ع . ص ، ا ) . وسط چيزى . ( منتهى الارب ) . حامِض : ( ع . ص ) . ترش مزه . ج حوامض . ( ترشىها ) . حامض به معنى ترش است و فعل او تلطيف و تفتيح و تقطيع و تنقيهء مجارى و تبريد و تجفيف و تسكين صفراء و اطفاء حدّت خون و توليد رياح و مضرّ اعصاب است و هرچه زبان را اندكى بگزد و با قليل جلا و خدريّة و تقطيع باشد حامض نامند . حَبْس : ( ع . مص ) . بازداشتن . ( تاج المصادر بيهقى ) . واداشتن . ( زوزنى ) . بازداشت . بند كردن . قيد كردن . بستن . توقيف . زندان . بند . مقابل اطلاق . امساك . قصر . مقابل تخلية . حصر . وَقف . حَبْل : ( ع . ا ) . طناب . ريسمان . آنچه به آن بندند . بند . رگ . حبل الوريد ، رگى است در گردن . پى . رگى در ذراع . حَبل : ( ع . مص ) . بارورى . حمل . آبستنى . ( تاج المصادر ) . به رسن بستن . حبل : ( ع . ا ) . جِ حُبْلَة . حِجامَت : ( ع . مص ) . خون تن از شيشه و شاخ بركشيدن پس از شكاف‌هاى خرد كه به تن دهند با استره . خون كشيدن با شاخ يا شيشه اى از تن پس از خستن تن به استره . احتجام . حجامت كردن . ( دهار ) . ( ا مص ) . حجامى . حاجمى . حجامت چى گرى . و آلت آن را « محجم » و « محجمه » گويند . ( المصباح المنير ) . - شاخ حجامت : شاخى كه بر خستگىهاى تيغ نهند و خون از تن مكند . - شيشهء حجامت : شيشه اى كه به شكل شاخ كرده و با وى همان عمل شاخ كنند . حُجُب : ( ع . ا ) . جِ حجاب . ( ترجمان عادل بن على ) . پرده‌ها حَداثَت : ( ع . مص ) . شدن . تازه شدن . شدن چيزى كه نبود . ( منتهى الارب ) .

--> ( 1 ) . به نقل از كتاب جواهر التشريح ميرزا على ، فصل دوم از باب چهارم .