كه تبخير كنند در آب جوشان يا بر آتش بيمارى را . بخور ، دارويى باشد كه بسوزند تا بوى آن يا دود آن به خداوند علت رسد . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . بخورات : ( ع . ا ) . جِ بُخور . داروهايى كه در بخور دادن به كار مىبرند . ( ناظم الاطباء ) . و ر . ك - : بخور . بخيه : اصطلاح پزشكى . كوك‌هايى كه با نخ معمولى يا نخ‌هاى متداول در پزشكى در محل شكافتگى انساج پس از عمل جراحى مىزنند . ( فرهنگ فارسى معين ) . بَدايع : ( ع . ص ، ا ) . چيزهاى تازه و نادر و عجيب . ( ناظم الاطباء ) . بَدْرِه : ( ع ، ا ) . ( بدرهء عربى ) . خريطه اى از جامه و يا گليم يا تيماج كه طول آن از عرضش اندك بيشتر باشد و آن را پر از پول و زر كنند . ( ناظم الاطباء ) . بُرْء : ( ع . مص ) . به شدن از بيمارى . از بيمارى برخاستن . ( منتهى الارب ) . ( ا مص ) . بهبود . شفا . بهترى از بيمارى . ( زمخشرى ) . ( ا ) . دواى مخصوص مرضى . فهذا [ اى الحنظل ] هو البرء من هذا الداء [ اى الجذام ] . ( ابن بيطار ) . بَراز : ( ع . ا ) . سرگين آدمى . ( آنندراج ) . غائط . مدفوع . عدزه . گه . ( مص ) . از ميان صف بيرون آمدن براى جنگ كردن . ( غياث اللغات ) . بَرْء : ( ع . مص ) . به شدن و برخاستن از بيمارى . ( منتهى الارب ) . بُرْء : ( ع . مص ) . بهبود . شفا . بهترى از بيمارى . ( زمخشرى ) . بَرْد : ( ع . مص ) . سرد و خنك كردن يا به برف آميختن چيزى را . ( منتهى الارب ) . سرد گشتن . ( منتهى الارب ) . سرد شدن . ( تاج المصادر ) . برود ( يعنى دارو ) در چشم كردن . ( تاج المصادر ) . بُرْد : ( ع . ا ) . تگرگ . ( مهذب الاسماء ) . تگرگ و يخچه . ( منتهى الارب ) . ( آنندراج ) . ژاله و تگرگ . ( غياث اللغات ) . حب الغمام . حب المزن . حب . واحد آن بردة . ( مهذب الاسماء ) . رطوبتى است غليظ كه اندر پلك چشم گرد آيد و بفسرد مانند تگرگ و بيشتر بر ظاهر پلك چشم افتد . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ) . بُرْد : ( ع . ا ) . قماشى است مخصوص يمن كه آن را برد يمانى گويند . ( برهان ) . ج ابرد . برود . ( منتهى الارب ) . ابراد . ( مهذب الاسماء ) . - برد يمانى : برد كه از يمن آرند . بَرَنج : ( ا ) . آن باشد كه به سبب كورى يا به جهت تاريكى دست خود را بر ديوار يا جايى بمالند تا رهگذر پيدا كنند . ( برهان ) . ( آنندراج ) .