انْفُس : ( ع . ا ) . جِ نفس كه به معنى روح و ذات است و عالم انفسى مراد از عالم ارواح و عالم باطنى و آفاقى كنايه از عالم ظاهرى و عالم اجسام . و مىتواند كه عالم انفس و آفاق همين عالم ظاهرى باشد چه اكثر نفوس و جميع افق در همين عالم ظاهرى موجودند . ( غياث اللغات ) . نفس ها . جان ها . روان ها . عالم صغير . انْفِصال : ( ع . مص ) . جدا شدن . ( منتهى الارب ) . انقطاع . ضد اتصال . ( اقرب الموارد ) . - انفصال عظم : تفرق اتصال استخوانى از استخوانى كه به دو ملتصق است بى شكستن چون تفرق زندين . تفرق اتصال . ( ا مص ) . جدايى . گسستگى . ( ناظم الاطباء ) . انْقِطاع : ( ع . مص ) . فروماندن در راه از قافله . ( منتهى الارب ) . ( امص ) . قطع و بريدگى . ( ناظم الاطباء ) . انفصال . جدايى . مفارقت . گسستگى . ( ناظم الاطباء ) . انْقياد : ( ع . مص ) . گردن دادن و كشيده شدن ستور . ( منتهى الارب ) . كشيده شدن و تن به دادن . ( تاج المصادر بيهقى ) . فروتنى و خضوع . ( ناظم الاطباء ) . انْگُشت : ( ا ) . هر يك از اجزاى متحرك پنجگانهء دست و پاى انسان . ( فرهنگ فارسى معين ) . انْگِشت : ( ا ) . محصولى كه از احتراق غير كامل نباتات خشبى حاصل مىگردد . ( ناظم الاطباء ) . زغال . اخگر كشته . ( برهان قاطع ) . انْهِزام : ( ع . مص ) . ويران و منهدم شدن . ( اقرب الموارد ) . شكست خوردن لشكر . به هزيمت شدن . ( تاج المصادر ) . با مغاك شدن چيزى به خلانيدن انگشت در وى . ( منتهى الارب ) . شكافته و كفته شدن عصا چندان كه آواز برآيد از وى . ( منتهى الارب ) . ( ا ) . شكست لشكر كه در مقابلهء فتح است . ( غياث اللغات ) . انْهِماك : ( ع . مص ) . جد و كوشش كردن در كارى و مبالغه كردن در آن و ستيهيدن . كوشيدن در كارى و مبالغه كردن در آن و ستيهيدن . ( آنندراج ) . اوْعِيَة : ( ع . ا ) . جِ وِعاء و وُعاء . ( منتهى الارب ) . ظروف و آوندها . ( آنندراج ) . اوقات : ( ع . ا ) . جِ وقت . ( آنندراج ) ( منتهى الارب ) . ازمنه و فصول و ساعات و هنگام . ( ناظم الاطباء ) . اهْداب : ( ع . ا ) . جِ هَدَب . جِ هُدب و هُدُب . ( ناظم الاطباء ) .