محمد حسين عقيلى خراسانى شيرازى
314
خلاصة الحكمة ( فارسى )
صنعت آن : بگيرند گندم جيد اعلى هر قدر كه خواهند مقشر نمايند كه بهترين حبوب است از براى هريسه و به آب پخته و به وزن آن و زياده تا دو وزن گوشت فربه و اگر خصى باشد بهتر است بىاستخوان و يا گوشت مرغ فربه از استخوان جدا كرده كه بهترين لحوم است از براى آن و با روغن و اندك پيازى بريان كرده در آن گندم پخته اندازند و نيكو بپزند كه مهرّا شود و به كفچه بر هم مىزده باشند تا يكسان گردد . و براى خوشبويى قدرى قرنفل و هيل و فلفل و چند پارچه قلم دارچينى و چند برگ ساذج هندى درست در آن اندازند و بعد تيارى در ظروف كشيده روغن داغ كرده ، گرماگرم بر آن بريزند ؛ با قند و دارچينى كوبيده تناول نمايند و اگر با شيرينى خوش نيايد با قورمه تناول نمايند و در صورت اول در هريسه بايد كه نمك كم باشد و اهل هند شير به وزن گندم يا كمتر از آن در حين طبخ داخل مىنمايند و بعضى قدرى شيرينى نيز داخل مىكنند و از عدس غير مقشر نيز ترتيب بدين قسم داده ، با روغن و صعتر كوبيده و آب ليمو و يا نارنج تناول مىنمايند و ليكن در اين مىبايد كه گوشت دو وزن و يا زياده باشد . « 1 »
--> ( 1 ) . همان ، ص 712 .