دواء المسك حلو / دواء المسك حار دواء المسك حلو : به نسخهء شيخ الرئيس در قرابادين قانون ؛ حكيم مير محمد مؤمن گويد كه دواء المسك حلو را دواء المسك حار نيز گويند . خواص : نافع است از براى خفقان و امراض سوداوى و تنگى نفس و از براى صرع و فالج و لقوه و ربع . صنعت آن : زرنباد ، درونج عقربى ، مرواريد ناسفته ، كهرباى شمعى ، بسد محرق ، از هر يك ، سه درم و دو دانگ و در نسخهء ديگر قانون از هر يك ، سه درم است ؛ ابريشم خام ، دو درم ؛ بهمن سرخ ، بهمن سفيد ، سنبل الطيب ، ساذج هندى ، قاقله ، قرنفل ، از هر يك ، چهار درم و چهار دانگ ؛ اشنه ، دارفلفل ، زنجبيل ، از هر يك ، يك درم و دو دانگ ؛ جندبيدستر ، دو دانگ ؛ مشك تبتى خالص جيد ، يك مثقال ؛ ابريشم را مقرض كرده به نهايت نرمى و ريزگى و به حرير ببيزند و باقى ادويه را كوفته ، بيخته با عسل كه آتش نديده باشد سه وزن ادويه سرشته ، معجون سازند . شربتى : نيم مثقال با آب نيم گرم . « 1 » دواء المسلك مرّ دواء المسلك مر : با افسنتين به نسخه شيخ الرئيس كه مستعمل اطباست . خواص : نافع از براى خفقان و وسواس و صداع ريحى و اورام حنجره و مزيل رطوبات و بلت و رياح و نفخ معده است . صنعت آن : صبر سقوطرى ، افسنتين رومى ، از هر يك ، بيست درم ؛ ريوند چينى ، هشت درم و در نسخهء سيد اسماعيل كه در ذخيره در صداع ريحى مذكور نموده وزن ريوند چينى ، شش درم است . نانخواه ، زعفران ، تخم كرفس ، مرّ صافى ، از هر يك ، چهار درم است و در نسخهء سيد اسماعيل مر صافى داخل نيست ، مشك تبتى خالص ، ناردين ، ساذج هندى ، از هر يك ، دو درم و در نسخهء سيد اسماعيل دو درم مرواريد ناسفته داخل است ، جندبيدستر يك درم و

--> ( 1 ) . همان ، ص 601 .