محمد حسين عقيلى خراسانى شيرازى

851

خلاصة الحكمة ( فارسى )

سقمونيا و مبرود را ايارج فيقرا مقوّى به سقمونيا و اگر قى و اسهال فايده نبخشد و فضلهء آن را از معده زائل و اخراج ننمايد بلكه به سبب تحريك تهوّع و قى زياده گردد ، بايد قدرى « 1 » طعام ملايم بخورانند و چون ساعتى بگذرد قى فرمايند تا فضلهء شراب به طعام مخلوط شده مندفع گردد و بعد از آن معده را تقويت بخشند به اشربهء مقوّيه كه مطفى حرارت و قاطع بخار باشد ؛ مانند شربت انار و سيب و به و غوره و حَبّ الآس و مانند اين‌ها با آب سرد ممزوج نموده بياشامند تا اسرعُ النفع باشد . و بهترين چيزها در اين باب ، تفّاح و كشك شعير « 2 » ممزوج با قدرى سنبل الطيب و قليلى آب غوره است و آب ليمو و اندكى نمك به غايت نافع است و تدارك صداع به « پاشويه » و دَلك قَدَمَين و تقويت دماغ به تمريخ آن به ادهان مناسبه نمايند ؛ چنانچه در صداع خمارى مذكور است و - إن شاء اللّه تعالى - در معالجات امراض مختصّه مذكور خواهد شد .

--> ( 1 ) . ب : بايد كه قدرى . ( 2 ) . الف : كشك و شعير .