جهت هر يك معلوم است و قبل نيز در مبحث اخلاط و اعضاء ذكر يافت و بعد از اين نيز به تفصيل « 1 » مذكور خواهد گشت . مبحث دوم : در بيان آن كه بول را چه وقت بايد گرفت كه معتبر است ؟ بدانكه بول را وقتى بايد بگيرند كه آدمى صبح از خواب معتدل برخيزد نه آنكه شب بيدارى كشيده و هنوز از طعام و آب چيزى « 2 » نخورده باشد و قبل از آن نيز چيزى كه مغير بول باشد مباشر آن نگشته . و كسانى كه شب بيدار باشند و شب طعام خورند و در روز بخوابند و ترك غذا نمايند ، وقت شام در حق ايشان حكم صبح دارد يعنى بول ايشان را در آن وقت بايد گرفت و ملاحظه نمود . و اين در حق معتادين است نه غير معتادين كه به سبب روزه ترك طعام و آب نمايند كه بول صائمين را اعتبارى نيست مگر هنگامى كه صوم معتاد شود . و آن چه نوشته شد بنا بر ضرورت است و الّا حقيقت بول كما هو حقه در وقت شام و تيرگى هوا معلوم نمىگردد . مبحث سوم : در بيان آن كه ظرفي كه در آن بول را مىگيرند - كه قاروره نامند - بايد كه به چه هيئات باشد و آن چه متعلق بدان است : بدان كه قاروره را بايد از شيشه سفيد صاف بلورى شفاف به هيئات و شكل مثانه بزرگى سازند و دهن آن نه بسيار تنگ و نه بسيار گشاده شود تا آن كه بلاواسطه بول در آن قاروره گرفته شود . و تمامى بول در آن گنجد ، بلكه قدرى از قاروره خالى باشد ؛ جهت تحريك . و صفا و كدورت و رسوب و رنگ و غلظت و رقت بول و ساير اوصاف احوال آن ظاهر و نمايان باشد از بيرون شيشه زيرا كه اگر قاروره به اوصاف مذكوره نباشد ، فوائد مذكوره خوب ظاهر و بين نمىگردد .

--> ( 1 ) . ب : به تفصيل نيز . ( 2 ) . ب : و هنوز چيزى از طعام و آب .