روز اول يا روز دوم و هكذا بار ديگر به همان ترتيب و دستور بجوشانند و به عوض آب بنوشند . و به گمان فقير هيچ‌يك از اين دو طريق ضرور نيست ؛ چه خوردن عرق‌ها خصوصا بر روى غذا مفسد مىباشد و به همان ترتيب و عدد ايّام خوردن چينى بار ديگر تحمل پرهيز از آن كارى است مشكل و خالى از منفعت معتّد به . بهتر آن است كه جوشيدهء آن را هرچه سياه و مضمحل نشده باشد ، ضبط نموده در سايه خوب خشك كنند كه از فساد محفوظ باشد و همه را با هم جمع كنند و بعد از فراغ ، آن‌ها را چند بخش كنند و هر روز يك بخش آن را با قدرى آب كه كفايت مريض كند به دستورى كه در اصل چينى مذكور شد ، بجوشانند و به عوض آب بنوشند و اگر ده بخش كنند و تا ده روز از اين آب خورند ، بهتر است . سوم : آنكه در ايام استعمال تا يك هفته بعد از فراغ به حمام نروند و تجديد لباس نكنند و اگر به ضرورت شرعى ببايد رفت ، بروند و بىتوقف بيرون آيند . و اگر جامهء ملاصق بدن را به ضرورتى بايد تبديل كرد ، با آب چينى تر كنند و بخشكانند و تبديل كنند . چهارم : آنكه از جماع كردن در ايام شرب آن و تا ده روز بعد از فراغ اجتناب كنند . پنجم : آنكه از حركات عنيفه و تحمل شاق بدنيه به هر عنوان كه باشد محترز باشند . ششم : آنكه از عامهء اعراض نفسانيه ، مثل همّ و غمّ و غضب و بالجمله آنچه سبب تألم نفس شود بر حذر بوده اوقات را به عيش و عشرت و صحبت اصدقا و ظرفا و آنچه سبب فرح و انتعاش نفس و طبع گردد بگذرانند ، بلكه با كمال سنوح آلام نفسانيه ترك خوردن اين دوا اولى و ضررش بسى بيش از نفع