سرد كنند و بر آن وضع كنند يا آنكه مداد بمالند يا عدس را پخته ضماد نمايند يا گل ارمنى و سركه و آب طلاء نمايند و يا آنكه سفيداب قلع و گل ارمنى و سفيدهء تخم مرغ بمالند يا سفيداب قلع و مردار سنگ و سركه ضماد نمايند : و اگر آبله كرده و مجروح شده باشد و وجع و سوزش داشته باشد ، اگر مانعى نبوده باشد ، فصد كنند و از خوردن شيرينى و روغن اجتناب كند . و مرهم سفيداب - كه صفت آن اين است - استعمال نمايند : سفيداب قلعى ، موم كافورى ، از هريك ، دو مثقال ؛ روغن گل سرخ ، يك مثقال و اگر نباشد ، روغن بادام شيرين ؛ موم را با روغن بگدازند و سفيداب را نرم كوبيده ، اضافه نمايند و استعمال كنند . و مرهم ديگر كه معروف است به مرهم نوره ، در سوختگى آتش مجرب است و بهترين مرهم‌ها در اين باب است : آهك را در ميان آب به قدرى كه بر روى آهك آب بايستد ، بگذارند و خوب برهم زنند ، چون ته‌نشين شود [ و ] دو ساعت بگذرد آن آب را بريزد و تجديد آب ديگر كند و باز برهم زند و بعد از دو ساعت باز تجديد آب كند تا هفت مرتبه ، پس آن آهك را خشك كند و با روغن گل سرخ و اگر نباشد ، با روغن بادام شيرين مخلوط نموده ، استعمال نمايند . و اگر موم كافورى در اين مرهم اضافه نمايند ، شايد . « 1 » و اگر مردار سنگ نرم صلايه كرده با پيه بز سرشته ، استعمال نمايند نافع و مجرب است ؛ نهايت استعمال مردار سنگ در اين صورت جايز نيست ؛ زيرا كه اثر سياهى از آن « 2 » در جلد مىماند و بسا باشد كه زايل نشود .

--> ( 1 ) . نسخه ب « هم ، شايد » آمده است . ( 2 ) . نسخه ب « از آن مدتّى در » آمده است .