ملا محمد مهدى بن على نقى شريف
20
زاد المسافرين ( فارسى )
تدبير غذا در سفر تدبير غذا در سفر ، بايد غذاى مسافر در سفر حسب المقدور از اغذيهء معتادهء در حضر باشد و چيزى چند كه غذائيتش غالب باشد از قبيل گوشت و تخم مرغ ؛ چرا كه تحمل سفر قوتها را ضعيف مىكند ؛ لهذا بايد كه بدل ما يتحلل ، حسب الواقع رسيده باشد . اما تدبير آشاميدن آب بايد كه آب هر منزل را با خود داشته باشد [ تا ] با آب منزل ديگر ممزوج نموده ، بنوشد كه رفع ضرر اختلاف آبها به اين نوع شود و همچنين ممزوج نمودن آب با قدرى سركه رافع ضرر اوست . و همچنين اگر مسافر قدرى از خاك خالص - خصوصا از بلد خود - داشته باشد كه در هر منزلى با آب آن منزل ، برهم زده بعد از آنكه تهنشين مىشود ، بياشامد رفع مضار آن آب مىشود . و همچنين خوردن پياز و سير و سركه و كاهو هريك كه باشد رفع مضار آبهاى ناگوار مىشود . و رفع ضرر آبهاى شور به مخالطهء با سركه مىشود و تغيير طعم و رفع ضرر هر دو به سكنجبين و رفع ضرر و رفع طعم آب تلخ به مخالطه قدرى شكر و اگر آب غليظ باشد و بدبوى ، دفع ضرر آن به جوشانيدن و به مخالطهء با گل يا سركه چنانكه مذكور شد . تدبير كمى آب و رفع ضرر عطش بدان كه هرگاه در طريق ، خوف كمى آب باشد بايد غذايى كه احداث تشنگى كند نخورد از قبيل چيزهاى شور و تند و شيرين ، بلكه هر غذايى كه مىخورد