كفايت كند از ساير ادويه . و ابن زكريا مىگويد كه خرنوب نر را بكوبند و آب آن را بگيرند و پنبه را به آن بيالايند و استعمال كنند او را ، خشك مىكند و بر طرف مىشود . و صاحب ذخيره و ايلاقى و ديگران مىگويند كه اين شياف را معتادان آزموده‌اند كه بواسير را خشك مىكند و مىافكند و صفت آن اين است : بگيرند عشقه را و در ديگ مس آب نديده با آب بجوشانند كه نيك غليظ شود ، پس در طاس مس سرخ آب نديده كنند و تا چهل روز در آفتاب گذارند و هر روز بر هم زنند و شب روى آن را بپوشند و بعد از چهل روز ، يك جزء از آن را با يك جزء از مرمكى و صبر سقوطرى و حرف و تره تيزك - كه به فارسى شاهى گويند - اجزاء را مساوى و به مجموع مساوى آب عشقه مذكور با هم بياميزند و يك شب در ميان به عنوان شياف استعمال نمايند و غذا شوربا دهند كه سه شب بيش حاجت نيفتد . ديگرى ماليدنىهاست از آن جمله : مرمكى ، يك مثقال ؛ عصاره لحية التّيس ، دو مثقال ؛ كندر ، سه مثقال ؛ اجزاء را نرم كوبيده با هم مخلوط نموده بر بواسير به طريق مرهم استعمال نمايند . ديگر : جوز السرو ، حنظل ، جفت بلوط ، بسوزانند و بعد از آنكه بواسير را با خمير شسته باشند بر او بپاشند . طلاى ديگر : زردچوبه ، مردار سنگ كوبيده با روغن گل سرخ و موم كافورى مرهم نموده ، استعمال نمايند . طلاى ديگر : پوست انار ، عصارهء لحية التيس ، جفت بلوط ، جوز السرو ، كندر ، اجزاء را مساوى نرم كوبيده و به خمير سرشته ، استعمال نمايند و در بعضى نسخ به عوض خمير آب عنب الثعلب است . و هرگاه بواسير در اندرون باشد ، لتّه به آن آلوده به عنوان شياف استعمال نمايند .