مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى

1209

طب اكبرى ( فارسى )

[ 1596 ] باب [ بيست و ششم ] : اندر امراض اظافير ظفر ، ناخن را گويند و اظافير ، جمع اوست . و اين باب ، مشتمل بر چند فصل است : [ 1597 ] فصل [ اول ] : در برص الاظفار وى ، سپيدى است كه به ناخن ظاهر شود همچون برص . و سبب او ، رطوبتى غليظ فاسد بود كه زير ناخن درآيد . علاج : استفراغ بدن كنند اگر حاجت باشد و اين ادويه ضماد سازند : زفت رطب ، علك الانباط ، خاكستر سم بز ، بيخ نى . ديگر : زرنيخ ، تفسيا ، ذراريح و دبق به سركه به هم سرشته بر ناخن نهند . ديگر : ترمس و جوز السّرو به سركه سرشته يا به دردىّ سركه بمالند . ديگر : تخم حلبه و تخم كتان كوفته به عسل طلا كنند . [ 1598 ] فصل [ دوم ] : در صفرة الاظفار « 1 » سبب زردى ناخن ، قلت خون است و غلبه صفرا . علاج : تخم جرجير و سركه طلا كنند و تقليل صفرا نمايند .

--> ( 1 ) . معالجات واعظى : Yellowness of the nial .