مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى
964
طب اكبرى ( فارسى )
بود ، ايضا به حبس او نكوشند و به تسكين وجع بسند كنند بدانچه در قروح و شقوق رحم است و اگر واجب الدّفع نبود ، حبس او توان كرد بدانچه گذشت . نوع نهم : آنكه زوال بكارت موجب سيلان خون رحم شود . بدان كه گاه باشد كه بكارت زايل شود و به سبب عظم آلت رحم رنجيده گردد و رگهاى او منخرق شود و خون بسيار برآيد و خوف غشى افتد . علاج : در شراب قابض نشاند و به طبيخ مازو و شاه بلوط و گلنار و گل سرخ آبدست فرمايند و به روغن زيت يا روغن گل هر لحظه چرب نمايند و خاكستر درخت انگور بر خرقه نهاده [ و ] رفاده مانند بر فرج ببندند و فادزهر حيوانى با دوغ سائيده بنوشانند كه بالخاصيّت مفيد است . و شقاق را بدانچه در فصل او گفته آيد تدارك كنند .