خارش و به سبب دغدغه باعث شهوت گردد . و علامت وى آن است كه از جماع شهوت زياده شود و انزال به سرعت و لذت تمام شود و اگرچه انزال افتد ، امّا شهوت قايم باشد . و هرگاه بثور متقرّح شود ، نشان او ظهور الم است خصوصا عقب انزال و ديگر علامات قروح چون خروج قشور و ريم در بول و جز آن پيدا بودن . علاج : رگ زنند اگر مانعى نباشد . و براى دفع صفرا مسهل دهند . و جهت تعديل مزاج ، شيرهء خرفه و كاهو و خشخاش و لعاب اسبغول با شراب بنفشه بنوشانند . و قضيب را در آبى كه شديد البرودت باشد نهادن فرمايند . نوع ششم : آنكه نفخ در بدن بيشتر تولد كند و باعث شهوت شود ؛ چنان‌چه در اصحاب مراق پيدا است . و علامات اين نوع ، شدت نعوظ است و تقدم تناول چيزهاى نفّاخ . و با وجود آن اگر نفخ در اصل مزاج باشد ، يعنى صاحب آن به سوداى مراقى مبتلا بود ، دليل قوى باشد بر وجود اين نوع . علاج : اگر سبب تبخير و نفخ ، قوت حرارت بود ، مبردات دهند چون شيرهء تخم خرفه و كاهو و كاسنى با رب به آميخته . و اگر موجب وى ضعف حرارت و كثرت رطوبت بود ، هرچه مجفّف و محلّل رياح باشد استعمال نمايند . و اگر باعث وى [ از ] كثرت سودا بود ، جهت استفراغ او رگ باسليق زنند و طبيخ افتيمون و جز آنكه بارها ذكر يافته دهند .