مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى

874

طب اكبرى ( فارسى )

[ 1189 ] فصل [ سيزدهم ] : اندر بول كردن در فراش « 1 » اين علت ، كودكان را بسيار افتد . علاج : آنچه در سلس البول [ يعنى فصل قبل ] كه سبب او سردى مثانه و استرخاى عضله بود [ و ] گفته شد استعمال نمايند . و بدانند كه مرض مذكور بسيار باشد كه دوا نپذيرد و چون كودك به بلوغ رسد خود به خود زوال گيرد . و نيكوترين حيل آن است كه از خواب بيدار سازند و بول كنانند [ يعنى به بول وادارند ] . و شبانگاه طعام و آب ندهند . و از چيزهاى سرد و تر بازدارند . و روغن سوسن و بان كه در او مسك و قدرى فرفيون آميخته باشند بر عانه مالند . و گلقند عسلى بخورانند و قليه خشكه و مطنجنه غذا فرمايند . و اين دوا سود دارد : زيره ، كندر و حب الاس ، از هريك پنج مثقال با چهل مثقال عسل بسرشند ، شربتى دو درم .

--> ( 1 ) . معالجات واعظى : Bed witting .