علاج : نخستين ، قطع سبب كنند چنانچه بارها ذكر يافته . و بعده [ يعنى پس از آن ] جهت ازالهء تشقق مرهم سازند از روغن گل و اسفيداج و مرداسنگ و زفت و مغز ساق گاو و بمالند . و آنجا كه خون از شقاق جارى باشد و فصد كرده باشند و به قبض خون حاجت آيد ، اقراص قابضه دهند . و در طبيخ عفص و آس و گلنار و پوست انار و گل سرخ و جوز السرو و ثمرة الطرفا بنشانند . و صدف سوخته و قشار كندر و غبار الرحى و سرمه باريك ساخته بر شقاق افشانند . [ 1146 ] فايده : صاحب شقاق را احتراز از آب شديد البرد و چيزهاى قوى الحموضت و القبض لازم است و كذلك قبض شكم ضرر دارد ؛ لهذا گفته‌اند كه مريض مذكور ، هر صباح شربت بنفشه با لعاب بهدانه بنوشد و از اغذيه هرچه مليّن بود تناول كنند .