مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى

1

طب اكبرى ( فارسى )

[ مقدمه مولف و بيان سبب تاليف كتاب طب اكبرى ] بسم اللّه الرحمن الرحيم [ 1 ] صحيح‌ترين كلامى كه مشام ناطقهء « دانش‌آئين » را كه آئينهء ادراك محسوسات و معقولات است از شميم گذارش آن تقويت تامّ دست دهد ، و سالم‌ترين مرامى كه دماغ خرد خورده‌بين را كه مركز دايرهء بديهيّات و نظريّات است از نسيم آواى آن فرحت دوام حاصل آمد ، سپاس و ستايش حكيم على الاطلاق است كه حركات سريعهء نبض افلاك از حرارت تكاپوى شوق رؤيت اوست . و مدبّر « الوهيّت استحقاق » كه از اجزاى اجرام علوى و اجسام سفلى معجون انسانى از اختيارات بديعت او جلّت حكمته و علت كلمته - . عالىترين جواهر صلوات صحّت آيات و والاترين لآلى تحيّات مسرّت سمات ، نثار جناب « فراديس انتساب » و سزاوار درگاه « نبوت آيات » سيّدى [ را باشد ] كه قانون شفاى عليلان صورت و معنى را حبّ او داروى جان است و وجودى كه استعانت نام نامى و اسم سامى وى در ظاهر و باطن ، باعث امن و امان [ است ] عليه من الصّلواة أفضلها و من التّحيّات اكملها - . حاذقى كه در تركيب كلمهء طيّبه‌اى كه معجون حيات است ، خاصيّتى نهاده كه اگر مبتلاى مرض ضلالت به خلوص ارادت يكبارش بر زبان نهد ، « مواد فاسدهء شرك خفى » و « اخلاط رديّهء كفر جلى » بغتة برون جهد . « ذلك فضل اللّه يوتيه من يشاء » . بارگاه رسالتش من أزل الآزال الى ابد الآباد ، مورد اشعّهء شموس رحمت بىكران و مطرح انوار بدور بركت بىپايان باد من اللّه المالك و على آله و اصحابه كذالك . بعد از اداى مراسم عبوديت يگانه و دنى سوز جل جلاله - ، و پس از ابراز مراتب فدويت سيّد عالم‌افروز عمّ نواله طرازندهء اين مقاصد ژرف و نگارندهء اين مطالب شگرف ، ذرّهء اصغر ، محمّد اكبر عرف محمّد ارزانى ابن مير حاجى محمد مقيم ، چنين تسويد مىنمايد كه : اين منزوى زاويهء خمول ، بعد [ از ] تصحيح عقايد دينيه و اكتساب علوم متداولهء يقنيه ، چون از علم ابدان نيز بهره يافت و بر علوّ شأن اين فنى عالى كه علمى است بس شريف و فنّى بس لطيف و كدام شرافت به ازين باشد كه موضوعش بدن انسانيست كه مصداق