مير محمد اكبر بن محمد شاه ارزانى

مقدمه و فهرست 93

طب اكبرى ( فارسى )

[ 1763 ] مسموميت با ماهى سرو ( سمك الليل ) ؛ يعنى ماهى كه شب مانده باشد . [ 1764 ] مسموميت با گوشت بريانى كه در ديگ آن بسته باشند و بخار او حبس شود كه حكم زهر مىيابد . [ 1765 ] مسموميت با ارنب بحرى ؛ يعنى خرگوش دريايى . [ 1766 ] مسموميت با گاو كوهى . [ 1767 ] فصل بيست و يكم : در معالجهء گزيدن مار و ديگر جانوران زهردار به‌طور اجمالى . [ 1768 ] شش طريق كلى در دفع زهر حيوانات گزنده . [ 1769 ] فايده : ادويهء مفرده و مركبهء نوشيدنى مفيد جهت زهر جانوران زهردار . [ 1770 ] ادويهء ضماد جهت اين زهرها . [ 1771 ] انتباه : استفادهء درمانى از زخمى شدن گزيدگى و پرهيز از درمان آن . [ 1772 ] فصل بيست و دوم : در معالجهء گزيدن حيوانات و ديگر جانوران زهردار به‌طور تفصيلى . [ 1773 ] نوع اول : در گزيدن عقرب . [ 1774 ] علاج گزيدگى عقرب جرّاره . [ 1775 ] نوع دوم : در گزيدن مگس و زنبور عسل . [ 1776 ] نوع سوم : در گزيدن مورچه . [ 1777 ] نوع چهارم : در گزيدن رتيلا و عنكبوت . [ 1778 ] نوع پنجم : در گزيدن كرپاسه ( سام أبرص - چلپاسه ) . [ 1779 ] نوع ششم : در گزيدن سالامندرا . [ 1780 ] نوع هفتم : در گزيدن آدمى . [ 1781 ] نوع هشتم : در گزيدن سگ كه ديوانه نباشد . [ 1782 ] نوع نهم : در گزيدن پلنگ و شير و يوز و جراحت چنگال اينان . [ 1783 ] فايده : اثر چاى در بهبودى زخم شير . [ 1784 ] نوع دهم : در گزيدن سگ آبى و نهنگ و كوسه‌ماهى . [ 1785 ] نوع يازدهم : در گزيدن ابن عرس ( راسو ) . [ 1786 ] نوع دوازدهم : در گزيدن گربه . [ 1787 ] نوع سيزدهم : در گزيدن گرگ و ميمون . [ 1788 ] نوع چهاردهم : در گزيدن ورل . [ 1789 ] فايده : قواعدى كلى دربارهء هر نوع گزندگى گزندگان ناشناخته . [ 1790 ] نوع پانزدهم : در گزيدن قملة النسر .