[ 1199 ] قسم دوم : در تدبير كيفيت و اوقات نزديكى ؛ در ضمن چند فايده . [ 1200 ] فايدهء اول : در بيان وقت مناسب براى نزديكى . [ 1201 ] فايدهء دوم : در بيان شكل‌هاى قرار گرفتن مناسب زن و مرد در حال نزديكى و آداب طبى نزديكى كردن و ارضاى كامل زن و مرد هر دو . [ 1202 ] فايدهء سوم : حالات و اوقات مضر در جماع . [ 1203 ] فايدهء چهارم : لزوم حفاظت تن از سرما و آب سرد بعد از جماع . [ 1204 ] فايدهء پنجم : قانون در فاصلهء طبى بين دو جماع . [ 1205 ] فايدهء ششم : موارد جماع كه مضر هستند . [ 1206 ] قسم سوم : تدارك مضرّات جماع و تدابيرى كه ضرر جماع به بدن نرسد . [ 1207 ] فصل سوم : در سرعت انزال ؛ كه در اثر ضعف ماسكه ، كثرت منى و غلبهء خون ، حرارت و تيزى منى و ضعف اعضاى رئيسه است . [ 1208 ] انتباه : اهميت اختلاف يا توافق مزاج فرج‌ها در ايجاد و يا درمان سرعت انزال . [ 1209 ] فايده : ادويهء هماهنگ‌كنندهء مزاج فرجين در درمان سرعت انزال . [ 1210 ] فصل چهارم : در كثرت شهوت جماع ؛ كه از پرخونى و كثرت منى ، تيزى منى ، كثرت رطوبات‌هاى مستعد تبديل به منى ، قوت زياد اعضاى منى ، بثور و زخم‌هاى خارش‌آور در مجارى منى و كثرت نفخ بدن است . [ 1211 ] فصل پنجم : در كثرت درور منى و مذى و ودى ؛ يعنى بىعلت و به‌طور زياد ، منى و رطوبات از ذكر خارج شود ؛ كه از كثرت منى يا تيزى آن يا استرخاى اوعيهء منى يا تشنّج آنها يا ضعف كليه و گداختن پيهء آن يا كثرت فكر در جماع و استماع سخن آن است . [ 1212 ] تشريح نحوهء تولد مذى و ودى . [ 1213 ] انتباه : سيلان منى در زنان . [ 1214 ] فصل ششم : در منى الدم ؛ يعنى منى خون . [ 1215 ] فصل هفتم : در كثرت احتلام ؛ يعنى فراوانى خروج منى در خواب . [ 1216 ] فايده : سبب كثرت احتلام در برخى افراد باوجود اينكه بطى الانزال و ضعيف الشهوة هستند . [ 1217 ] فصل هشتم : در فريسموس ؛ يعنى ايستاده بودن هميشگى ذكر . [ 1218 ] فصل نهم : در عذيطه ؛ يعنى مرضى كه هرگاه جماع كنند ، مدفوع بدون اراده برآيد . [ 1219 ] فصل دهم : در ابنه ( علة المشايخ ) ؛ يعنى مرضى كه فرد ، به سبب خارش مقعدش طالب نزديكى كردن با او در مقعدش مىشود . [ 1220 ] تنبيه : جماع با زن در مقعد او ، سبب ابتلاى فرزند به اين مرض مىشود . [ 1221 ] فصل يازدهم : در اورام بيضه‌ها ؛ كه ورم گرم يا بلغمى يا صلب سوداوى يا ريحى مىباشند .