محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

559

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

سرو ثمرش ، جهت سفيدى آن . علك البطم ضماداً ، جهت كجى آن مجرّب . كتان تخمش ، ضماداً جهت شقاق آن . برص ناخن حمار سُمّش ، ضماداً . ذراريح ضماداً . زفت رطب ضماداً . فلفل ضماداً ، رافع آن . كبيكج ضماداً . كبريت ضماداً . ماميران طلاءً . صبغ ( 15 ) . منع تأثير سموم ايّل ترياك آن ، در اوايل ولادت طفل مجرّب . پادزهر حيوانى در مدت حيات . تين . جوز . حزنبيل تا يك سال و گويند تا مدت عمر . فشغ شرباً ، طفل در مدت حيات مانع سمّ حيوانى و نباتى . دفع سموم اترج جهت آن و نيز تخمش ، جهت سموم حيوانى قوىتر از ترياق كبير . اثلق . اسلنج بى عديل . اسقيل سركه‌اش . افسنتين جهت سموم مشروبه و ملذوعه . افلنجه مقاوم مىكند . انبرباريس مجرّب دانسته‌اند . انجبار . ايّل ترياكش ، جهت سموم حيوانى قوىتر از ترياق فاروق . بادرنجبويه مطلقاً . پادزهر معدنى ، جهت سموم حيوانى و نباتى و معدنى . بصل . بلوط ، شاه‌بلوط به غايت مؤثر . بندق جهت بارد آن . تفاح شربتش ، به غايت مؤثر . توت بيخش ، به غايت نافع . ثوم قوىتر از فادزهر . جاوشير . جدوار فادزهر بيش و افعى و ساير سموم . جنطيانا . جوز . حاشا جهت سموم باردهء حيوانى و نباتى . حبّة الخضرا روغنش ، جهت جميع سموم . حزنبيل شرباً ، جهت سموم حيوانى و نباتى اجماعى اطبّاء . خبّه جهت دفع سمّيت ادويه . دارصينى جهت سموم حيوانى و نباتى و معدنى . ذهب جهت اخراج آن مجرّب . زرنب نافع . زراوند جهت سموم حيوانى و نباتى . زيت قى كردن به آن جهت رفع سمّيت ادويه . سداب شرباً ، جهت سموم مشروبه و هوامّ . سمن قى كردن به آن ،