محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
551
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
سفيد . سقمونيا ضماداً . سلق ضماداً ، جهت آن نافع . سلخ الحيّه ضماداً . سمك مقىّء مجرّب . سنا ضماداً . شونيز ضماداً ، مجرّب . شيطرج ضماداً ، جهت بهق سفيد مجرّب . طيلافيون جهت بهق سفيد ، مجرّب دانستهاند . طين بسيار آتش ديده ، جالى آن . عسل طلاءً . عقرب طلاءً ، قوى الاثر . غرى الجلود ضماداً ، جهت رفع آن نافع . فجل تخمش ، ضماداً جهت بهق سياه مجرّب و روغنش ، طلاءً جهت آن نافع . فلفل ضماداً ، به غايت جالى آن . قثاء الحمار بيخش ، ضماداً رافع آن . قرع پوستش . قلى طلاءً . قنابرّى شرباً و طلاءً ، مجرب . كبر طلاءً ، رافع آن . كبريت ضماداً . كتيرا طلاءً . كندش طلاءً . ليف جهت رفع آن ، نافع . ليمو ترش ، جالى بهق سياه و نيز طلاءً ، رافع بهق و آثار جلدى در اندك زمانى . ماعز گردهاش ، طلاءً بهق سفيد را در روز زايل كند و مجرّب دانستهاند . مرقشيشا طلاءً . مرارهء گرگ رافع آن . نرجس بيخش ، ضماداً . نموس پيه يا مويش ، رافع بهق سياه دانستهاند . نيلوفر ضماداً . وجّ ضماداً . ورس شرباً ، رافع بهق سفيد . هدهد خونش . هوفاريقون طلاءً ، جهت آن نافع . تيزاب فاروقى طريق سيّم قسم اوّل دستورات . ترياق ( 6 ) شرباً و طلاءً . ايارج لوغاذيا ( 1 ) جهت آن نافع . دواء السنه ( 11 ) مداومت يك سال آن بى عديل . كلكلانج ( 23 ) جهت آن نافع . معجون بذر حلى كه قبل از كاسكينج ( 22 ) مذكور است ، به غايت نافع . اطريفل كبير ( 74 ) جهت آن نافع . اطريفل ماهان ( 78 ) بعد از تنقيه ، مداومت او جهت بهق سفيد . اطريفل مسهل ( 81 ) نافع . ضماد ( 58 ) از اسرار مجرّب . ضماد ( 59 ) يسير و عجيب الاثر . ضماد ( 60 ) جهت جميع آثار مجرّب . صبغ ( 15 ) باب هفدهم . دواى ( 1 ) باب هيجدهم ، به غايت نافع . دواى هندى ( 12 ) جهت بهق سفيد تازه ، مجرّب و نيز يسير زايل كند . وضح حرف تخمش ، ضماداً جهت رنگ كردن كه هرگز زايل نشود . دهن بلسان ضماداً ، جهت تغيير رنگ . شونيز به غايت مؤثر . غراب جهت تغيير رنگ ، مجرّب . فرس خون گرمش ، طلاءً تغيير دهندهء آن . قنابرّى شرباً و طلاءً ، مجرّب . ماعز سرگينش ، طلاءً .