محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

532

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

نيز . مسحقونيا جهت گوشت فاسد زخمها . تيزاب فاروقى طريق سيّم قسم اوّل دستورات . رويانيدن گوشت زخمها آبنوس مجرّب . انجبار ذروراً ، به غايت نافع . جاوشير ضماداً . زراوند ضماداً . زراوند مدحرج جهت عميقهء آن ، مؤثر . زنجار . زنجفر . سرنج . سكر ذروراً . كلس بيض مجرّب . ماعز پيه‌اش . ورد احمر روغنش ، رافع مواد خبيثه نيز . رويانيدن گوشت بر استخوان ايرسا ذروراً . جاوشير . مصطكى ثمرش ، نطولًا . زخمهاى كهنه ابار . آبرون . جعده ضماداً ، جهت تنقيه و التيام نافع . سنا ضماداً ، جهت اندمال . صدف . عسل ضماداً ، مجرّب . قرص ( 66 ) جهت قروح مزمنه ، عجيب الفعل . كرم كه در عضو متكوّن شود فودنج نهرى ذروراً ، رافع آن . خشكريشه حمام سرگينش ، ضماداً . قلع . زفت رطب ضماداً . قروح سر انگشتان ايارج اندروماخس ( 8 ) ضماداً . قروح ساق تبن ضماداً . تين ضماداً . خنفسا ضماداً ، رافع آن . دفلى ضماداً ، جهت جميع قروح مجرّب دانسته‌اند . شونيز ضماداً ، جهت سوداوى مجرّب دانسته‌اند . قرصعنه ضماداً ، رافع رطبهء آن . ضماد ( 41 ) يسير .