محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
530
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
قروح خبيثه آبنوس جهت گوشت آوردن آن . ابهل مزيل عفونت . ابرون مجرّب . اثمد منقّى چرك و گوشت زياد . اثل بيخش ، شرباً به غايت . اذربو ذروراً . اسفيداج قالع گوشت زياد و مدمّل آن . اسبوس قانع انتشار آن . اشنان جهت بردن گوشت زياد . اشراس . اقليميا جهت بردن گوشت زياد و رويانيدن تازه و رفع تعفّن . انسان موى سوختهاش ، مجرّب . ايرسا جهت پاك كردن چرك . بسد ذروراً ، جهت بردن گوشت زياد . بقر زهرهاش . بنطافلون ضماداً ، جهت منع زيادتى آن . بول تجفيف و اندمال نيز و همچنين جهت خبيثهء عميقه و رطبه و نيز منع زيادتى آن . بيض . ترمس ضماداً . تمر دانهاش . توبال جهت منع زياد شدن . جاوشير ضماداً . چوب چينى بى عديل . خلّ طلاءً ، جهت منع زياد شدن . جاوشير ضماداً . چوب چينى بى عديل . خلّ طلاءً ، جهت منع انتشار . رصاص اسود به غايت و انفع از آبار در التحام . رمان ضماداً . زاج ذروراً . زعفران روغنش ، طلاءً جهت تنقيهء آن . زمرّد طلاءً ، مجرّب . زنجار مانع زياد شدن آن . سلق ضماداً . شعر . شقايق النعمان عصارهاش ، منقّى چرك آن . صبر طلاءً . عقرب طلاءً . قوى الاثر . علك البطم ضماداً ، جهت تنقيهء زخمها و جذب رطوبات غايره . عنّاب برگش ، ذروراً مجرّب و نيز پوست ساقهء درختش ، بى عديل . عوسج بيخش ، جهت منع زياد شدن سريع الاثر . غاليس ضماداً . فجل ضماداً . كافور ذروراً . كبر ضماداً ، رافع آن و نيز عصارهاش ، ضماداً رافع آن . كرم برّى ضماداً ، رافع آن . كراث ضماداً . كرسنه ضماداً . كفرى رافع آن . كندر ذروراً . لبلاب رافع تازهء آن نيز . لسان الحمل ضماداً . لوف جهت تنقيهء جراحات متعفّن مفيد ؛ خاصّه برگ و ثمرش . ليف البحر بهترين ادويه . مرى نطولًا . نخاع جهت چرك آوردن ، بى عديل . نرجس بيخش ، ضماداً ، جهت تنقيهء آن . نيل ضماداً . دواى ( 8 ) جهت قروح وسخه . ساعيه ابهل ضماداً ، مفيد . انسان موى سوختهاش ، مجرّب . بلوط . بنات وردان طلاءً ، نافع و نيز بيضهاش ، بى عديل و مجرّب . بول . جميّز خاكستر چوبش ، مجرّب . رازيانج ذروراً ، جهت منع انتشار قروح . زيبق طلاءً ، مجرّب . عنب الثعلب ضماداً . كافور ذروراً . كرم روغنش ، جهت آن مفيد . كرسنه ضماداً . كزبره ضماداً . كندر ذروراً .