محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
527
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
التيام ظاهرى و باطنى آن . نشاره ضماداً ، جهت التيام آن مجرّب دانستهاند . نيم ذروراً ، جهت التيام . ورد احمر جهت رويانيدن عتيق و نيز جهت التيام . هدهد بخوراً . مرهم اسود كه در معالجات سموم ملذوعه مذكور است ، جهت زخمهايى كه از سوختگى اعضا و سقطه به هم رسد نافع . روغن نى طريق سيّم قسم اوّل دستورات جهت التيام بى عديل . در باب مراهم ( 12 ) معالجات بسيار مذكور است . قروح انزروت التحام و بردن گوشت زياد و پاك كردن چرك . بقم ذروراً ، جهت التيام قروح كهنه . بول جهت اطفال . تذرج استخوانش ، جهت رفع آن مجرّب . توت برگش . توتيا جهت اندمال آن . جاوشير طلاءً . جرجير ضماداً ، جهت رفع آن . جوز مصلح آن . حجر النّار جهت قروح عسر الاندمال جميع اعضا ، نافع . حنّا طلاءً ، جهت التيام آن . خطمى ضماداً ، جهت التيام آن . دارشيشعان جهت قروح ما بين خصيه و مقعد نافع . زبد البحر ضماداً . زفت رطب جهت پاك كردن چرك . سندريطس جهت التيام شديد الاثر . سنبادج جهت كهنهء آن ، به غايت قوى الاثر . شادنج طلاءً ، جهت حارّه و مزمنهء آن بى عديل . شبّ جهت التيام آن . شربين جهت ظاهرى و باطنى آن . شكاعى مدمّل آن . شمع طلاءً ، جهت وسيع كردن و به چرك آوردن آن مؤثر . شند طلاءً . صنوبر پوست درختش ، جهت قروح سطح جلد . عدس ضماداً ، جهت قروح غايره . عوسج بيخش ، سريع الاثر . نسر مويش ، رافع آن . نيلوفر جهت ظاهرى و باطنى آن . ورد احمر روغنش ، طلاءً پادزهر حارّهء آن . هوفاريقون طلاءً ، جهت التيام آن نافع . در باب مراهم ( 12 ) متعدّد مذكور است . قروح سر آس روغنش . بخور الاكراد بيخش ، طلاءً جهت رطبه و يابسهء آن . ثوم طلاءً ، جهت رطبهء آن . جوز ضماداً . حنّا ضماداً . خبازى ضماداً . خروع روغنش ، طلاءً جهت رطبهء آن . صابون طلاءً ، در سر اطفال جهت خشك كردن آن . عليق برگش ، ضماداً رافع زخمهاى سر . قنطوريون رقيق عصارهاش ، طلاءً و نيز جهت روييدن موى هم مجرّب . كبريت ضماداً . مجرّب . كتان تخمش ، ضماداً . مرّ ذروراً ، جهت آن .