محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

521

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

مذكور است جهت متقرّح و غير متقرّح . سرطان متقرّح انجره ذروراً ، مجفّف آن . رصاص اسود . سلحفات طلاءً ، بى عديل و هيچ دوايى به اين نمىرسد . عنب الثعلب ضماداً . هندبا طلاءً ، بى عديل . عرق مدنى معجون ( 72 ) يسير . مرهم عرق مدنى ( 15 ) . جذام اثل . بسفايج . بسد مجرّب دانسته‌اند . بلح مداومت او قاطع آن . ثعلب زهره‌اش ، سعوطاً جهت ابتدا و زياد نشدن به غايت مؤثر . جراد مفيد . چوب چينى . حجر ارمنى مفيد . حمّص سياه و نيز روغنش به غايت مؤثر . حنظل ضماداً . حنّا آب نقيعش ، شرباً جهت ابتداى آن به غايت نافع . حيّه روغنش ، طلاءً مجرّب دانسته‌اند . خز پوشيدن لباس آن ، سريع الاثر . خس . دجاج پيه‌اش ، طلاءً جهت ابتداى آن . ذهب مجرّب . رخمه طلاءً ، مجرّب دانسته‌اند . زبرجد بهترين ادويه . زفت بحرى نافع . زمرّد رافع آن . شجرهء ابى مالك بيخش ، جهت رفع آن ، بىعديل حتى رافع جذامى كه تغيير شكل داده . طرفا بيخش ، شرباً مجرّب دانسته‌اند . طلق طلاءً ، جهت متقرّح آن به غايت مفيد . عوسج بيخش ، شرباً مجرّب دانسته‌اند . فودنج نهرى شرباً . قثاء الحمار برگ و بيخش ، شرباً رافع آن . قرطم جهت آن نافع . كبريت طلاءً ، عجيب الاثر . كرّاث رافع آن دانسته‌اند . لبن البقر شرباً . لؤلؤ طلاءً . لوف طلاءً ، بهترين ادويه . ملح مانع حدوث آن و نيز طلاءً . موميا جهت ابتدا . ميعهء سايله جهت آن و نيز بخوراً . نسر دماغ و زهره‌اش ، سعوطاً رافع آن و مجرّب دانسته‌اند . هدهد چشمش ، تعليقاً جهت ايمنى . ترياق ( 6 ) . ايارج لوغاذيا ( 1 ) جهت آن نافع . ايارج ثياذريطوس ( 2 ) جهت آن نافع . دواء السنه ( 11 ) مداومت يك سال آن ، بى عديل . اطريفل مسهل ( 81 ) جهت آن نافع . معجون مسهل ( 92 ) جهت مواد جذام . حبّ ( 8 ) نافع . دهن لبوب السبعه ( 6 ) شرباً ، ضماداً و سعوطاً جهت آن نافع . مرهم جذام ( 31 ) مجرّب .