محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
514
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
نار فارسى بادرنجبويه طلاءً . بلوط مجفِّف آن ، مجرّب دانستهاند . ترمس . جدد شيرش طلاءً . جميّز خاكستر چوبش ، مجرّب . زيتون برگش ، ضماداً . كرنب ضماداً . كرسنه ضماداً . كزبره تخمش ، ضماداً و نيز جهت امثال آن . لسان الحمل ضماداً . قرص گلنار ( 61 ) نافع و عجيب دانستهاند . قرص ( 66 ) جهت بقاياى آن عجيب الفعل . سفوف ( 29 ) يسير و نيز مجفّف آتشك . آتشك اثل بيخش ، شرباً به غايت . آجر روغنش ، جهت زخم آن بى عديل . بول . چوب چينى بىعديل . رمان پوستش ، جهت رفع آن به غايت مفيد . زيبق طلاءً ، جهت رفع داغهاى آن مجرّب و نيز ضماداً جهت خشك كردن آن مجرّب . قرص ( 66 ) عجيب الفعل . سفوف ( 29 ) يسير و مجفّف آن . مرهم رال ( 25 ) جهت قروح آن به غايت نافع . مرهم آتشك ( 27 ) يسير ، مجرّب و از اسرار . ضماد ( 62 ) جهت مواد آن مجرّب . بخور ( 25 ) جهت ازالهء زخم آن به غايت آزموده . شرا آجر ضماداً ، جهت رفع و منع ظهور آن . آس ضماداً . افسنتين ضماداً . النج از هر خلطى كه باشد مجرّب دانستهاند . بقلة الحمقا ضماداً . توت برگش ، جهت مزمن آن و نيز نارس آن ، ضماداً آزموده . خبّه جهت تحليل مواد آن . دبس انگورى ، شرباً در همان روز رفع كند . زيتون برگش ، ضماداً . سدر شكوفهاش ، ضماداً مجرّب دانستهاند . صوف سرخ ، بىعديل . ضأن سرگينش ، طلاءً . عنب الثعلب حقناً . عنّاب شرباً ، بى عديل . قثد ضماداً ، جهت آن مفيد . قرطم شرباً . قهوه جهت دموى آن نافع . كرنب ضماداً . كراث ضماداً . كزبره تخمش . لسان الحمل ضماداً ، رادع . ليمو ترش ، جهت آن مفيد . ماميثا تخمش ، طلاءً بى عديل . مرزنجوش جهت بلغمى آن نافع . مرو تخمش ، شرباً رافع سوداوى بالكليه مجرّب دانستهاند . نمر گوشت و پيهاش ، طلاءً جهت ازالهء آن بىعديل .