محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

484

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

گنجشك ، طلاءً باعث شدّت نعوظ . ياسمين ضماداً ، جهت اعانت بر آن مؤثر . معجون مبهّى ( 116 ) . حبّ عنبر ( 49 ) مجرّب . سفوف ( 30 ) جهت تقويت انعاظ مجرّب . استرخاى قضيب دهن بلسان ضماداً . عصفور طلاءً ، مجرّب . عنن نرجس ضماداً ، جهت رفع آن مجرّب . نمل طلاءً ، رافع آن . دواى ( 17 ) به غايت مؤثر . سرعت انزال راسن دانه‌اش ، شرباً مجرّب دانسته‌اند . حبّ ( 41 ) جهت استمساك منى ، به غايت مجرّب . حبّ زيبق ( 46 ) مجرّب . حبّ زيبق ( 47 ) قوى و مجرب . مقوّى كمر رطب . زفت يابس شرباً ، جهت سستى كمر نافع . شقاقل . كرّاث . كليه . مربّاى شقاقل ( 1 ) . مقوّى آلات تناسل شلجم روغنش ، مفيد . عنبر طلاءً . لبن موافق آن . لسان العصافير . سفوف ( 30 ) جهت آلات بول نيز مجرّب . منع احتلام اثلق چوبش ، قاطع نعوظ نيز . بنطافلن افتراش به آن ، تقليل نمايد . حمار الوحش مغز سرش ، جهت قطع آن . خس تخمش . رصاص اسود تعليقاً . شبّ تعليقاً . شوكران تخم و برگش ، ضماداً رافع آن . عظام . نيلوفر .