محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
471
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
راوند . زاج طلاءً . زنجار جهت ناصور مقعد . سندروس روغنش ، طلاءً جهت غاير آن . صبر ذروراً . قلى طلاءً ، رافع آن . لسان الحمل حمولًا . لوف شيافاً . نروك بستن آن ، رافع بالكليّه . و شيح جلوساً مفيد . در باب مراهم ( 12 ) و باب ضمادات ( 13 ) مناسبات متعدده مذكور است . حمول ( 19 ) در سوراخ ناصور بىعديل . قروح مقعد ابار . اثل . آس . بنفسج برگش ، جهت اطفال به غايت مؤثر . بيض ضماداً . تنزوى ختايى ذروراً . توتيا . رمان پوستش ، شرباً مجرّب . رماد رافع آن و نيز مجرّب . زيتون برگش ، حقناً جهت باطنى آن . شادنج طلاءً ، جهت جراحت آن . كندر ذروراً . ورد احمر . ضماد ( 43 ) . شقاق مقعد اثلق طلاءً . افسنتين به غايت مؤثر . اوّز پيهاش . بصل ضماداً ، مجرّب . ترمس ضماداً . تيواج . خراطين طلاءً ، بىعديل . خيرى بيخش ، ضماداً . زفت رطب ضماداً . سرطان نهرى ضماداً . سلخ الحيّه طلاءً ، مفيد . سلحفات طلاءً . سمك قديد نمكسودش ، ضماداً . وسخ طلاءً . ضماد ( 43 ) . خروج مقعد اثمد حمولًا . املج روغنش ، مجرّب دانستهاند . بقس نطولًا ، مجرّب . بنفسج برگش ، ضماداً بىعديل . ترمس ضماداً ، جهت بروز آن . حجر الرّحى بخارش . رامك طلاءً ، رافع بروز آن و به غايت مؤثر . رمان پوستش ، جلوساً . سلق حقناً ، جهت بروز آن . شعر ذروراً ، جهت بروز آن به غايت مؤثر . طرفا خاكسترش و نيز جهت استرخاى آن . عفص ضماداً ، نافع . فستق پوستش ، جلوساً مجرّب . ذرور كه در آخر باب ( 12 ) مراهم است ، يسيرو جهت انقلاب و بروز مقعد . ضماد ( 44 ) آزموده . ورم مقعد اثلق جلوساً . اخثاء البقر ضماداً و نيز جهت درد آن . اقحوان روغنش ، مؤثر . اقاقيا . اكليل الملك رافع آن . رصاص طلاءً . زوفاء رطب طلاء . سمك قديد نمكسود ، ضماداً .