محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

441

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

آن . نارنج عرق بهارش ، جهت تقويت آن . معجون ملوكى ( 45 ) جهت قوّت اشتها . معجون جلالى ( 46 ) مجرّب . معجون راح المؤمنين ( 119 ) جهت تقويت مفيد . مفرّح حارّ ( 2 ) جهت تقويت هضم نيز نافع . مفرّح اعظم ( 7 ) مقوّى آن . سفوف ( 16 ) . شربت توت سياه ( 25 ) . دهن العلقم ( 3 ) . سقوط اشتها افسنتين شرباً ، اگر از رطوبت باشد و مجرّب . اقحوان نافع . انبرباريس مجرّب دانسته‌اند . ثافيسا جهت بطلان آن . حصرم ربّش ، جهت برانگيختن . خس جهت برانگيختن . سفرجل شرباً ، جهت برانگيختن . سماق مهيّج . سنبوسه مهيّج . شاهترج باعث اشتها . عنبر محرّك آن . كاشم جهت تحريك آن . كباب محرّك آن . كرفس محرِّك آن . كرم شربتش ، جهت تحريك آن نافع . كرويا محرّك آن . ليمو محرّك آن . نانخواه شرباً ، جهت اعادهء اشتهاى مأيوس مجرّب . هندبا شرباً ، جهت تحريك آن مؤثر . نوش داروى لؤلؤى ( 67 ) مفيد . شربت نعناع ( 21 ) جهت تحريك آن ، به غايت عجيب الفعل . شربت ترياقى ( 49 ) جهت برانگيختن آن مجرّب . مشهّى ابزار . اترج و نيز ملطّف . اشترغاز . افلنجه . آملج . تانبول . جوشيصا . خبز . خبّه . خوخ . زعرور . زيتون . سداب شرباً . سنبل به غايت مؤثر . شلجم ترشى آن و همچنين تخمش . صعتر . صنوبر كبار مشهّى طعام . طرخون . قلى شرباً ، به غايت مؤثر . كزبره آبش ، شرباً . كمثرى ترش آن . مرّى . ملح . نعنع شرباً . ماء الحياة طريق سيّم قسم اوّل دستورات . كلكلانج ( 23 ) نافع . معجون سرور ( 120 ) . تخمه راوند . شبت جهت منع فساد اطعمه ، نافع . صعتر و نيز رافع عفونت و ترش شدن غذا . كرويا مانع آن . كزبره آبش ، شرباً مانع آن . كمّون . كهربا تعليقاً ، جهت منع آن . مرّى و نيز رافع ضرر چربىها . ملح و نيز رافع فساد طعام . ملح اندرانى قوىتر . نانخواه .