محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

438

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

سرو ثمرش ، لعوقاً . سعد . سفرجل و همچنين شكوفه‌اش . سنبل . شاهترج . شيح آب خوردن از ظرف آن . شبت . شيرخشت . عدس . عصفور استخوان سائيدهء آن . عليق برگش ، ضماداً . عود بىعديل . غبيرا . فاغره . فستق پوست سبز بيرونش ، به غايت مفيد . فلفل . فيروزج . قاقله . قرنفل . قرفه جهت معدهء سرد ، قوىتر از دارصينى . قراصيا ترش . قصب الذريره . قلى شرباً . قهوه جهت آن نافع . كاشم . كبابه . كرفس و همچنين تخمش ، جهت رفع رياح نيز و مجرّب . كرم جهت معدهء حارّ . كزبره تخمش ، شرباً . كفرى ضماداً ، به غايت مفيد . كمثرى و همچنين ربّ آن ، در معدهء حارّ . كندر و همچنين قشار آن . كهربا . لادن و همچنين طلاءً . لوزالحلو . لوزبرّى جهت آن نافع . ليمو پوستش و همچنين ترش آن جهت معدهء حارّ . ماء المعادن . مالى قراطن . مرو . مرماحور . مصطكى جهت معدهء بارد . مقل مكّى . موميا . نعنع به غايت مفيد و همچنين ضماداً . وج . هندبا شرباً . هوفاريقون . كشوث طريق دوّم قسم اوّل دستورات . عرق فتنه طريق سوّم آن . جوارش لؤلؤى ( 1 ) . جوارش عود ( 2 ) جهت آن نافع . جوارش خوزى ( 8 ) جهت آن نافع . جوارش مفرّح ( 9 ) . دواء الكبريت ( 7 ) نسخهء ديگر . دواء السنه ( 11 ) مداومت يك سال آن . معجون عود ملّين ( 34 ) جهت تقويت معده‌اى كه با يبوست باشد . معجون زرعونى ( 37 ) جهت سردى آن نيز نافع . معجون كمونى ( 53 ) يسير ، جهت آن نافع . نسخهء هندى ( 68 ) . برش راح المؤمنين ( 97 ) . معجون ثوم ( 117 ) . مفرّح حارّ ( 2 ) جهت آن نافع . حبّ نارمشك ( 1 ) . قرص ( 4 ) . سفوف حبّ الرمّان ( 8 ) و نيز جهت تقويت امعا . سفوف زرشك ( 11 ) . يسير . سكنجبين عسلى ( 3 ) جهت آن نافع . شربت اسطوخودوس ( 23 ) جهت معدهء بارده . شراب الليمو ( 24 ) . شربت انار ترش ساده ( 25 ) جهت آن نافع . شربت حماض ( 25 ) و نيز جهت امعا . شربت عنصل ( 35 ) مكرر مجرّب . شربت افسنتين ( 40 ) . شربت ابريشم ( 44 ) . شربت عود ترش ( 48 ) . شربت صندل ( 51 ) . شربت مورد ( 54 ) جهت امعا نيز نافع . شربت كشوث ( 57 ) . مربّاى سيب ( 2 ) . مربّاى به ( 3 ) قوىتر . مربّاى بالنگ ( 4 ) مؤثر . مربّاى هليله ( 7 ) . ورد مربا ( 8 ) . مربّاى پوست پسته ( 11 ) . حلواى سيب و به ( 18 ) . لعوق مارستانى ( 20 ) . نوع ديگر نقوع صبر ( 14 ) جهت آن مفيد . دهن كلكلانج ( 4 ) شرباً ، جهت آن نافع . دهن المحلّل ( 12 ) بى عديل . ضماد ( 7 ) .