محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

410

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

نقصسان ذايقه مرّى غرغرةً . نانخواه در اطعمه‌اى كه به ذائقه لذيذ نباشد . ثقل زبان خردل غرغرةً و نيز جهت استرخاى زبان . قار خاييدنش ، جهت آن نافع . كندر . لسان الابل رافع آن . موميا . مها شرباً ، جهت رفع آن مجرب دانسته‌اند . وجّ خاييدنش بىعديل . نسخه‌اى از فلونيا ( 100 ) . غرغره ( 34 ) و نيز جهت سستى زبان و تشويش كلام مفيد . لكنت زبان زبيب الجبل غرغرةً ، رافع آن . ساذج جهت آن مفيد . عاقرقرحا . موميا دلوكاً . وجّ . دواء السنه ( 11 ) مداومت يك سال آن . معجون هندى ( 25 ) يسير ، شرباً و طلاءً مجرّب . معجون ثوم ( 17 ) . حبّ ( 44 ) . ورد مرّبا ( 8 ) عسلى . زود به حرف آمدن اطفال بط تخمش . حمام تخمش . سمانى تخمش ، مورث فصاحت و تكلّم اطفال قبل از وقت . قمرى تخمش ، معين بر نطق . نعام پيه‌اش ، شرباً . ورم زبان مصل طلاءً ، مجرّب . ورم تحت زبان خردل غرغره‌اش . ضفدع زير زبان زاج اخضر طلاءً . خشونت زبان بزرقطونا . بطيخ تخمش . سمسم روغنش ، طلاءً .