محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

398

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

شبكورى جغد خون و زهره‌اش ، نافع . دارفلفل اكتحالًا ، مفيد . قبج زهره‌اش ، اكتحالًا . قلب اكتحالًا ، مجرّب دانسته‌اند . كركس مغز سرش و نيز زهره‌اش ، اكتحالًا . كندش سعوطاً . لقلق زهره‌اش ، رافع آن . ماعز جگرش را اكتحالًا مجرّب دانسته‌اند . احولى بندق هندى اكتحالًا ، جهت رفع آن . كحل ( 6 ) باب ده ادويهء عين ، مجرّب دانسته‌اند . ازرقى چشم بندق طلاءً ، در اطفال شيرخواره و نيز سرخى موى به غايت مؤثر . حنظل اكتحالًا ، به غايت مفيد . زعفران اكتحالًا ، جهت رفع آن . صبغ ( 15 ) باب 17 از اسرار و نيز كبودى چشم را رنگ سياهى دهد . حمره حرمل سعوطاً و نيز جهت قطع نزله . حلبه قطوراً . خمان سعوطاً ، رافع آن . ذئب زهره‌اش ، سعوطاً رافع حمره در همان ساعت . سنبل اكتحالًا . شب اكتحالًا جهت حمره مزمنه مفيد . يرقان چشم اترج قطوراً . قرع آب شكوفه‌اش ، اكتحالًا به غايت مفيد . كزبره قطوراً ، در رفع زردى آن مفيد . منع بروز آبله در چشم حنّا ضماداً ، بر كف پا . سماق قطوراً ، خصوصاً با كمى كتيرا . كزبره قطوراً و نيز در حصبه . مرّى قطوراً مانع و بعد از بروز ، رافع و مجرّب دانسته‌اند . ظلمت بصر اقحوان اكتحالًا . آملج شرباً ، مجرّب . بول اكتحالًا . جند اكتحالًا . دارفلفل اكتحالًا .