محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
393
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
برآمدگى حدقه اقاقيا . باقلا . زيتون برگش ، ضماداً . عليق برگش ضماداً ، رافع ناخنه . بثور چشم آبنوس . اسفيداج . بسد ذروراً . جرب آبنوس . ابريسم . اثمد مجرّب . اشق . اناغالس اكتحالًا . بسد ذروراً . بصل قطوراً . بلح اكتحالًا ، مجرب . بلّور اكتحالًا . ثمرة الاثل قطوراً ، به غايت آزموده . جوز اكتحالًا مفيد . جوزبوا اكتحالًا . حضض اكتحالًا . زبد دودهاش ، نافع . زعفران اكتحالًا . زنجار نافع . زوفاى رطب طلاءً . زيت عتيق اكتحالًا . سفرجل چوبش ، اكتحالًا نافع . سكّر اكتحالًا مجرّب . سلخ الحيّه جهت جرب نافع . سماق قطوراً ، خصوصاً با قدرى كتيرا . شعر جهت تسكين جرب ، قوى . صبر اكتحالًا ، جهت جرب نافع . صمغ قطوراً ، به غايت مفيد . صنوبر پوست درختش ، نافع . عسل اكتحالًا . عفص اكتحالًا . قبج زهرهاش ، اكتحالًا و نيز مجرّب . قراصيا صمغش اكتحالًا ، رافع جرب . قنطوريون رقيق عصارهاش طلاءً ، در حال رفع جرب مىكند . كموّن قطوراً . كندر اكتحالًا . مرّ اكتحالًا . نشا اكتحالًا . حكّه آبنوس . بصل قطوراً . حضض اكتحالًا . سفرجل چوبش ، اكتحالًا نافع . سماق قطوراً ، خاصّه با قدرى كتيرا . شعر جهت تسكين حكّه قوى . صبر اكتحالًا . عسل اكتحالًا . كندر اكتحالًا . ورم چشم آبرون ضماداً ، در ورم حارّ مجرّب . آس در ورم حارّ . اكليل الملك در ورم مركّبه نافع . بادروج آب تازهاش ، طلاءً و نيز در منع نزلات . بقلة الحمقا ضماداً . ثمام گياه تازهاش ، ضماداً و نيز جهت منع ريختن مواد . خس ضماداً . ذباب ضماداً . رمّان برگش ، طلاءً جهت رفع ورم . ريه ضماداً ، جهت آنچه در بياضش قطعه خون ظاهر