محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
390
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
ضماداً جهت ابتداى رمد و تسكين و منع ريختن مواد . رصاص اسود طلاءً ، در حال ساكن كند . رمَّان گلش ، بلعاً جهت منع رمد تا يك سال آزموده است . سماق قطوراً ، جهت ابتداى رمد . صمغ قطوراً . قرع شرباً ، جهت رمد مفيد . و همچنين آب شكوفهاش ، اكتحالًا به غايت مفيد . كافور اكتحالًا . كتيرا اكتحالًا ، جهت اقسام رمد . كزبره ضماداً . كمّون قطوراً ، جهت رمد حارّ . لاجورد اكتحالًا . لؤلؤ اكتحالًا . مرّ اكتحالًا . مصطكى مجرّب دانستهاند . نشا ضماداً در حرارت رمد نافع . هندبا برگش ، ضماداً در رمد حارّ مجرّب خصوصاً با روغن بنفشه . معجون خيارشنبر ( 90 ) جهت رمد نافع . ورد مربّا ( 8 ) شكرى . كمنه اناغالس اكتحالًا ، نافع . انجدان جهت كمنهء تحت چشم . انيسون اكتحالًا ، مجرّب دانستهاند . بلبوس ضماداً . تذرج استخوانش ، ذروراً . حمام خونش خاصّه خون بال نارسيدهء آن ، اكتحالًا . خردل ضماداً . ذهب اكتحالًا . فجل ضماداً ، جهت كمنهء تحت چشم . لؤلؤ اكتحالًا . نزول آب آجر روغنش ، اكتحالًا بىعديل . اقحوان اكتحالًا ، نافع . اقليميا . باشق زهرهاش ، قوى . بصل قطوراً ، جهت ابتداى آن . بندق هندى اكتحالًا ، جهت رفع آن . تذرج زهره و خونش ، اكتحالًا . ترمس شرباً ، جهت امان از آن . تين شيرش . جاوشير اكتحالًا . جزع نافع . حبارا اكتحالًا ، در ابتدا به غايت نافع . حجر البقر سعوطاً . حلتيت اكتحالًا . حمام زهرهاش ، اكتحالًا نافع . خفاش مغز سرش ، اكتحالًا . دهن بلسان اكتحالًا ، جهت ابتداى آن نافع . ذئب زهرهاش ، اكتحالًا . زيت عتيق قائم مقام قدح . سبج نگاه كردنش ، مانع آن . سرخس تازه ، ضماداً در منعش مجرب دانستهاند . سكبينج اكتحالًا نافع . سلحفات زهرهاش ، اكتحالًا جهت آن نافع . ضبع زهرهاش ، اكتحالًا مجرّب دانستهاند . ضفدع اكتحالًا ، مجرّب . عسل اكتحالًا . فطر اكتحالًا ، مانع آن خصوصاً چون سرمه را به آن پرورده كنند . قبج زهرهاش ، ضماداً . كتم تخمش ، بهترين مانع و رافع آن . كركس زهرهاش ، اكتحالًا . مرزنجوش اكتحالًا ، جهت ابتداى آن مفيد . نسر خون و زهرهاش ،