محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

386

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

ساله مجرّب . تشنج يبسى إليه ضماداً ، مجرب . خصى الثعلب . سمسم روغنش . قرع روغنش . لوزالحلو روغنش ، موافق . تمدّد بابونج روغنش ، طلاءً . زفت رطب طلاءً ، جهت تمدّد اعصاب و نيز روغنش انفع . كزاز إليه ضماداً ، مجرّب . بارزد ضماداً . بادآورد شرباً جهت كزاز نافع . بخور الاكراد صمغش ، ضماداً . جند طلاءً و سعوطاً . حبّ المحلب پوست درختش ، شرباً و طلاءً . حجر المغناطيس جهت كزاز قوى . حزنيل ضماداً . خروع روغنش ، طلاءً . خصى الثعلب . خلّ ضماداً . ذئب زهره‌اش طلاءً ، رافع كزاز . راوند شرباً . زراوند نافع . زنجبيل ضماداً . سلحفات پيه‌اش ، طلاءً . شحرور جهت كزاز نافع . صنوبر كبار . عاقرقرحا جهت كزاز نافع . فودنج . قثاء الحمار . قسط شرباً ، جهت كزاز نافع . قطن لباس موافق . قنطوريون رقيق بخوراً ، رافع كزاز . مرزنجوش روغنش ، جهت كزاز نافع . مصطكى طلاءً . مقل شرباً . ميعه سائله طلاءً . دهن المبارك ( 7 ) جهت كزاز نافع . ضماد بارد ( 45 ) يسير ، به غايت آزموده و مجرّب . لقوه آذان الفأر نافع . ارنب خصيه‌اش را سعوطاً مجرب دانسته‌اند . بندق هندى جهت لقوه نافع و همچنين پوستش ، سعوطاً . جغد دلش ، طلاءً رافع لقوه . جوز روغنش ، سعوطاً نافع . حبّة الخضرا روغنش ، شرباً و طلاءً . حبّ المحلب پوست درختش ، شرباً و طلاءً . حزنيل ضماداً . حمام نافع . خلد زهره‌اش را سعوطاً مجرّب دانسته‌اند . سبج مجرّب دانسته‌اند و در همان روز رفع شود . سطرونيون سعوطاً مجرّب . سلق سعوطاً . شاطل جهت لقوه نافع . شونيز بوييدن و سعوطش . به غايت مفيد . طاليقون نظر كردن به آيينه‌اى از آن ، رافع لقوه . عسل و نيز جهت امثال آن . عنبر جهت لقوه