محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

312

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

ترتيب داده و هفت منافع در او موجود است : تضيق و تقويت عنق رحم و تسخين و تطيّب و اكثار انزال زن و جذب مواد از قدمين و جذب منىِ مرد : سداب ، بسباسه ، مرزنجوش ، صعتر برّى ، كندر ، اذخر ، گل سرخ و پوست انار ، ترمس ، بالسوية با روغن بان و امثال آن سرشته ، با لته‌اى اوّل روز حمول كنند و شب اخراج نمايند . [ 892 ] ايضا : شكر ، قرنفل ، سرمه ، مازو و استخوان سوخته ، با آب مورد سرشته ، به دستور حمول نمايند . [ 893 ] حمولى ديگر : كه سريع الاثر است : عود ، سعد ، رامك ، راسن ، اقاقيا ، قرنفل و مازو ، از هر يك يك جزء و مشك و عنبر ، جزئى ، با آب به يا آب مورد سرشته ، استعمال نمايند . [ 894 ] ادويه‌اى كه چون استعمال نمايند ، در جماع و ولادت باعث توسيع نمىگردد : دندان اسب ، پوست شغال ، سمّ بز ، صعترِ فارسى ، جوز ماثل ، سرطان بحرى و موى خرس ، همه را بايد سوزانيد و با روغن بان سرشت و در ماهى سه بار هر مرتبه به قدر يك دانگ با لته حمول نمايد . [ 895 ] دوايى ديگر : كه چون زن منقطع الحيض استعمال نمايد ، هرگاه حامله باشد تقويت جنين نمايد و هرگاه به سبب علتى حيض منقطع شده باشد ، ادرار كند : جندبيدستر ، افيون و تخم كرفس ، بالسوية سحق نموده ، از هر يك ، يك درهم را با شراب ممزوج نموده و بياشامد . [ 896 ] دوايى ديگر كه در تضييق نايب مناب بكارت باشد : مازو ، كندر ، گلنار ، پوست انار ، دانهء خرماى سوخته ، توبال النحاس ، صعتر برّى ، جفت البلوط ، دانه زعرور ، درد شراب خشك كرده كه طرطير نامند به آب به ترش سرشته و استعمال نمايند . و در اين باب ، در فرزجات ، بعضى ادويه مجربه مذكور شد . [ 897 ] اما ادويهء ملذذه : از آن جمله اين تركيب به غايت باعث لذت طرفين مىگردد : پياز نرگس ، زهرهء گاو ، مويز منقّى و عاقرقرحا ، بالسوية در حين جماع بر قضيب طلا كنند و بعد از خشك شدن مباشرت كنند و چون بر عانه بمالند ، به غايت نعوظ آورد . [ 898 ] مسوحى : كه به غايت مؤثر است و بسيار باعث لذت طرفين مىگردد : كبابه ، زنجبيل ، عاقرقرحا و سعد ، هر يك جزوى ؛ حصى لبان - كه به فارسى حسن لبه گويند - و كتيرا ، از هر يك نيم جزء به آب دهن طلا كنند و اگر نيم جزء زهرهء مرغ اضافه كنند ، به غايت