محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
269
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
بابونه ، ربع يكى با سركه ضماد نمايند . [ 632 ] ضماد حابس : منقول از شفاء الاسقام در قطع اسهال مجرب است : جاورس ، كندر ، گل سرخ ، برگ مورد و كعك ، ده ؛ آرد جو با آب به يا طبيخ او بسرشند . [ 633 ] ضماد محلّل صلابات : خصوصاً انثيان و تعقد عصب : گل خطمى ، ريشهء خطمى ، كنجد ، تخم كتان ، تخم مرو ، حلبه و هوچوبه ، هر يك پنج مثقال ؛ مغز دانهء كرچك و زوفاى رطب ، هر يك ده مثقال ؛ موم زرد و مقل ازرق ، هر يك هفت مثقال ، در چهل مثقال روغن دنبه يا روغن كنجد گداخته ، ادويه را مخلوط كنند و نيم گرم ضماد نمايند . [ 634 ] ضماد جالى : جهت قوبا و آثار ، مفيد و مجرب است : قردمانا ، مويزج ، آرد نخود و سرگين بز ، از هر يك شش ؛ اصل السوس و گوگرد ، پنج با سركه و امثال او به حسب هر عضوى به مياه جاليه بسرشند . [ 635 ] ضماد قوبا : از مجربات والد حقير جهت قوبا و سعفهء يابسه و جرب آزموده است : گوگرد ده ؛ صمغ عربى ، پنج ؛ دنبهء تازه ، پانزده ، در حمام و بعد از حمام به دو ساعت ضماد نمايند . [ 636 ] ضماد ديگر : ايضا از مجربات والد مرحوم مغفور و جهت شقاق آزموده است : زاج و صبر سياه ، بالسوية با نفطِ سياه بمالند و دست را نزديك آتش بدارند . [ 637 ] ضماد : جهت سعفه و جرب به غايت نافع است : سفالِ تنور ، دو جزء ؛ نمك ، جزئى با سركه طلا كنند . [ 638 ] ضماد : جهت شقاق مزمنِ جميع حيوانات بىعديل است : پنج درهم مرداسنگِ سائيده را با سى درهم روغن زيتون بجوشانند تا مثل قطران شود و سه درهم قنّه اضافه نمايند و طبخ دهند تا غليظ گردد و به قوام زفت رسد ، پس موضع شقاق را با آب گرمْ نرم كرده ، دواى مذكور را گرم كرده ، در شكاف شقاق بچكانند . [ 639 ] ضماد جهت رفع داخس : اقاقيا ، حضض ، گل ارمنى ، نشاسته ، شياف ماميثا و صندل سفيد ، بالسوية ؛ افيون ، خمس يكى با لعاب بزرقطونا و سركه ضماد كنند . [ 640 ] ضماد جهت رفع ثآليل و قوبا : جعل را در آب سائيده بمالند ، در روز زايل كند . [ 641 ] ضماد ثآليل : از مجربات والد مغفور : اشق و مقل ، دو ، نيم كوب كرده ، يك شبانه روز در سركه خيسانيده ، پس حل كنند و گل خطمى ، دو ؛ تخم مرو ، تخم كتان ، بابونج و بنفشه ،