محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
226
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
يك مثقال با روغن بادام و جلّاب لعوق سازند . [ 420 ] لعوق صنوبر : كه حقير مكرر تجربه نموده و جهت سرفه كهنه و ضيق النفس و گرفتگى آواز و خفقان رطوبى و ربو به غايت آزموده و بىعديل است : حلبه را خيسانيده و مقشّر كنند و بعد از آن كوبيده و شيره گرفته و با دوشاب انگورى يا عسل شهد بجوشانند تا غليظ شود و مساوىِ حلبه ، مغز چلغوزهء مقشّر بسيار نرم كوبيده و مخلوط كرده و چند جوش داده و استعمال نمايند . [ 421 ] لعوق خشخاش : از مجربات ابوى ( ره ) جهت نزلات بىعديل است : تخم خطمى و به دانه ، هر يك هفت مثقال ؛ اصل السوس ، پنج مثقال ، را در دويست و پنجاه مثقال آب خيسانيده ، روز ديگر بجوشانند تا به نصف رسد و با صد و بيست مثقال نبات به قوام آورده ، خشخاش سفيد ، پنج مثقال و سياه ، پنج مثقال و مغز دانهء به ، سه مثقال ؛ صمغ عربى چهار [ سه ] مثقال ؛ كتيرا ، چهار مثقال نرم صلايه نموده و مخلوط كنند . [ 422 ] لعوق حلبه : جهت ضيق النفس و ربو و سعال يبسى ، به غايت نافع است : حلبه ، بيست مثقال ؛ مويز بىدانه ، بيست مثقال ؛ بنفشه ، پنج مثقال ؛ جو مقشّر ، بيست مثقال ؛ به دانه ، سه مثقال ؛ گل گاو زبان ، پنج مثقال ؛ جوشانيده ، آب او را صاف نموده و با عسل ، صد و پنجاه مثقال به قوام آورند و مغز تخم كدو ، سه مثقال ؛ مغز چلغوزه ، سه مثقال ؛ تخم رازيانه ، دو مثقال ، كوفته و اضافه نمايند و پنج مثقال آن را با ماء الشعير بنوشند . [ 423 ] لعوق الحرمل : جهت ضيق النفس و سرفه رطوبى بىعديل است : تخم كتان و حرمل ، بالسوية با عسل لعوق كنند و مداومت نمايند . [ 424 ] لعوق حبّ القطن : جهت بحوحه و رطوبت حنجره ، به غايت نافع است و از مجربات مرحوم ابوى ( ره ) : مغز دانه پنبه ، مغز جلغوزه و از هر يك بيست مثقال ؛ حلبه و تخم كتان ، از هر يك ده مثقال با عسل و يا دوشاب انگورى ، هفتاد و پنج مثقال لعوق كنند . [ 425 ] لعوق التّين : پنجاه عدد انجير زرد را بجوشانند تا مهرّا شود و آب او را با هفتاد و پنج مثقال دوشاب انگورى به قوام آورنده ، مغز چلغوزه ، مغز پسته و مغز بادام تلخ مقشّر از هر يك پنج مثقال ؛ تخم انجره ، تخم رازيانه ، كرسنه و حلبه ، از هر يك سه مثقال ؛ مغز دانهء پنبه و حب چهار مثقال نرم سائيده و به روغن بادام تلخ ، پنج مثقال چرب كرده و لعوق بسازند و در رفع ضيق النفس و سرفهء كهنه و ربو بلغمى به غايت نافع است .