محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

141

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

هشت درهم ؛ ريوند چينى ، شش درهم ؛ جندبيدستر ، يك درهم و نصف ، مرّ را در آب گرم حل كرده ، با سه وزن عسل خام بسرشند . [ 91 ] دواء المشك البارد : مقوّى اعضاى رئيسه و موافق محرور المزاج و جهت خفقان حارّ و ناقهين ، نافع است . غنچهء گل سرخ ، طباشير ، گشنيز خشك ، ابريشم مقرض ، گل گاو زبان ، كهربا ، مرواريد ، زرشك بىدانه ، بسد ، تخم خرفه و صندل سفيد ، از هر يك پنج مثقال ؛ فوفل ، گل ارمنىِ شسته ، از هر يك سه مثقال ؛ نشاسته ، دو مثقال ؛ مشك ، يك مثقال ؛ عنبر اشهب ، دو مثقال ؛ ورق طلا ، يك مثقال ؛ ورق نقره ، دو مثقال ؛ قند سفيد ، دو وزن ادويه با آب سيب ، نود مثقال و آب انارين ، نود مثقال ؛ عرق بيد مشك ، پنجاه مثقال ؛ گلاب ، پنجاه مثقال به قوام آورده ، بسرشند و اگر بىمشك خواهند به عنبر تنها اكتفاء نمايند و حقير دو مثقال ياقوت اضافه نموده و اثرش را بسيار قوى يافته . [ 92 ] نوش داروى لؤلؤى : منقول از خط استاد المتأخرين « حكيم محمد باقر » قمى - طاب ثراه - كه بهترين نسخه‌هاست و مكرر تجربه شده به جهت تقويت اعضاى رئيسه و ضعف معده و بدن و نقاهت و برانگيختن اشتها مفيد است . صفت آن : طباشير سفيد ، ابريشم مقرض ، مصطكى ، زعفران ، سنبل الطيب ، مرواريد و كهربا ، گل سرخ از هر يك سه مثقال ؛ ياقوت ، ريوند ، اسارون ، سعد ، عود هندى ، اذخر ، صندل سفيد ، پوست ترنج ، ساذج هندى ، بسد ، يشب سبز ، تخم بادرنجبويه ، درونج ، هيل ، زرشك بىدانه ، عنبر اشهب ، ورق طلا و نقره ، از هر يك دو مثقال ؛ مشك ، يك مثقال ؛ آمله ، نود مثقال ، آمله را مهرا پخته ، از پرويزن بيرون كنند و با يك وزن و نيم ادويه شكر سفيد و مثل آن عسل كف گرفته بسرشند . [ 93 ] نوش داروى هندى : كه ساده گويند جهت تقويت معده و جگر ، به غايت نافع است . گل سرخ ، شش درهم ؛ سعد ، پنج درهم ؛ قرنفل ، مصطكى ، سنبل و اسارون ، از هر يك سه درهم ؛ قرفه ، زرنب ، زعفران ، قاقله ، بسباسه ، هيل و جوزبوا ، از هر يك دو درهم به ازاى هر سى و شش مثقال اجزاى يك رطل آمله را در نه رطل آب بجوشانند تا ثلث بماند ، پس از پرويزن بيرون كرده ، با يك رطل فانيد سنجرى به قوام آورده و بسرشند . قدر شربت ، از يك درهم تا يك مثقال .